2002/15/AT sayılı Direktif: kamyon ve otobüs sürücülerinin çalışma süresi kuralları

2002/15/AT sayılı Direktif, mobil karayolu taşımacılığı faaliyetlerinde bulunan kişilerin çalışma süresine ilişkin Avrupa Birliği asgari gerekliliklerini belirler. Bu kişiler, bir Üye Devlette yerleşik işletmelerin istihdam ettiği ve (AET) 3820/85 sayılı Tüzüğün Topluluk sürüş süresi kurallarının ya da bunun uygulanmadığı durumda AETR’nin kapsadığı karayolu taşımacılığı faaliyetlerine katılan sürücüler ve seyahat eden diğer personel ile Madde 2(1)’deki koşullarla 23 Mart 2009’dan itibaren serbest çalışan sürücülerdir. Direktife göre çalışma süresi sürüşten fazlasını kapsar. Yükleme ve boşaltmayı, yolcuların araca binip inmesine yardım etmeyi, temizlik ve teknik bakımı, polis ve gümrükle ilgili formaliteleri ve süresi önceden bilinmeyen yükleme ya da boşaltma için iş istasyonunda beklemeyi de içerir. Çalışma süresi haftada ortalama 48 saati aşamaz ve tek bir haftada ancak dört aylık ortalama 48’i aşmıyorsa 60 saate ulaşabilir (Madde 4(a)). 11 Mart 2002 tarihli Direktifin muhatabı Üye Devletlerdir (Madde 16); Üye Devletlerin Direktifi uygulayan ulusal tedbirleri kabul etmek için 23 Mart 2005’e kadar süresi vardı (Madde 14(1)).

27 Ekim 2026 itibarıyla durum. O gün okunanlar: 2002/15/AT sayılı Direktifin Resmî Gazete metni; (AT) 561/2006 sayılı Tüzüğün 2006’da kabul edildiği hâliyle Resmî Gazete metni; Almanya’nın Çalışma Süresi Kanunu’nun (Arbeitszeitgesetz) § 2 ve § 21a hükümleri; İspanya’nın 1561/1995 sayılı Kraliyet Kararnamesi’nin (Real Decreto) son güncellemesi 2 Temmuz 2020’de yayımlanan konsolide metni; ve Büyük Britanya’nın Road Transport (Working Time) Regulations 2005 düzenlemesinin (Karayolu Taşımacılığı (Çalışma Süresi) Yönetmelikleri 2005), henüz işlenmemiş bilinen hiçbir değişiklik göstermeyen en son revize sürümü.

Direktifin kapsadığı kişiler

Madde 2(1), kapsamı işveren ve iş üzerinden belirler. Direktif “shall apply to mobile workers employed by undertakings established in a Member State, participating in road transport activities covered by Regulation (EEC) No 3820/85 or, failing that, by the AETR Agreement” (bir Üye Devlette yerleşik işletmelerin istihdam ettiği ve (AET) 3820/85 sayılı Tüzüğün ya da bunun uygulanmadığı durumda AETR Anlaşmasının kapsadığı karayolu taşımacılığı faaliyetlerine katılan mobil işçilere uygulanır). Madde 3(d)’ye göre mobil işçi “any worker forming part of the travelling staff, including trainees and apprentices, who is in the service of an undertaking which operates transport services for passengers or goods by road for hire or reward or on its own account” (stajyerler ve çıraklar dahil, seyahat eden personelin parçası olan ve ücret veya kazanç karşılığı ya da kendi hesabına karayoluyla yolcu veya yük taşıma hizmeti yürüten bir işletmenin hizmetinde bulunan her işçi) demektir.

Direktifin 1. gerekçesinin “common rules on driving times and rest periods for drivers” (sürücüler için sürüş süreleri ve dinlenme sürelerine ilişkin ortak kurallar) koyduğunu belirttiği (AET) 3820/85 sayılı Tüzük yürürlükten kaldırılmıştır. (AT) 561/2006 sayılı Tüzüğün 28. maddesi şöyledir: “Regulation (EEC) No 3820/85 is hereby repealed and replaced by this Regulation.” ((AET) 3820/85 sayılı Tüzük işbu Tüzükle yürürlükten kaldırılmış ve yerini işbu Tüzük almıştır.) 561/2006 sayılı Tüzük, 1 Mayıs 2006’da yürürlüğe giren 10(5), 26(3) ve (4) ile 27. maddeleri dışında 11 Nisan 2007’de yürürlüğe girdi (Madde 29). Aşağıda anlatılan Almanya ve Büyük Britanya metinleri, kimleri kapsadıklarını (AT) 561/2006 sayılı Tüzüğe ve AETR’ye atıfla belirler. Bu Tüzüğün hangi araçları ve yolculukları kapsadığı ve onun yerine nerede AETR Anlaşmasının uygulandığı sürüş süresi ve dinlenme kuralları yazısında anlatılıyor.

Serbest çalışan sürücüler için Direktif daha geç bir tarih ve bir gözden geçirme öngördü. Madde 2(1), izleyen alt paragrafa halel gelmeksizin Direktifin “shall apply to self-employed drivers from 23 March 2009” (23 Mart 2009’dan itibaren serbest çalışan sürücülere uygulanacağını) öngörür. Bu alt paragraf Komisyonun, söz konusu tarihten en geç iki yıl önce, serbest çalışan sürücülerin kapsam dışında bırakılmasının sonuçları hakkında bir rapor sunmasını ve ardından amacı ya “to set out the modalities for the inclusion of the self-employed drivers within the scope of the Directive in respect of certain self-employed drivers who are not participating in road transport activities in other Member States and who are subject to local constraints for objective reasons, such as peripheral location, long internal distances and a particular competitive environment” (başka Üye Devletlerde karayolu taşımacılığı faaliyetlerine katılmayan ve çevresel konum, ülke içindeki uzun mesafeler ve kendine özgü bir rekabet ortamı gibi nesnel nedenlerle yerel kısıtlamalara tabi olan belirli serbest çalışan sürücüler bakımından, serbest çalışan sürücülerin Direktifin kapsamına alınmasının usullerini belirlemek) ya da “not to include self-employed drivers within the scope of the Directive” (serbest çalışan sürücüleri Direktifin kapsamına almamak) olabilecek bir öneri getirmesini şart koşuyordu.

Madde 3(e) serbest çalışan sürücüyü tanımlar: asıl mesleği Topluluk lisansı ya da başka bir mesleki yetki belgesiyle ücret veya kazanç karşılığı karayoluyla yolcu ya da yük taşımak olan, kendi hesabına çalışma hakkına sahip bulunan, bir işverene iş sözleşmesiyle ya da başka herhangi bir hiyerarşik çalışma ilişkisiyle bağlı olmayan, işi örgütlemekte serbest olan, geliri doğrudan elde edilen kâra bağlı olan ve birden fazla müşteriyle ticari ilişki kurmakta serbest olan kişi. Bu ölçütleri karşılamayan sürücüler “shall be subject to the same obligations and benefit from the same rights as those provided for mobile workers by this Directive” (bu Direktifin mobil işçiler için öngördüğü yükümlülüklerin aynısına tabi olur ve aynı haklardan yararlanır).

Madde 2(2), çalışma süresinin düzenlenmesinin bazı yönlerine ilişkin 23 Kasım 1993 tarihli ve 93/104/AT sayılı Konsey Direktifini 2002/15/AT sayılı Direktifin kapsamı dışında kalan mobil işçilere uygular; 7. gerekçe, serbest çalışan sürücüler dışındaki bu işçilerin “benefit from the basic protection provided for in Directive 93/104/EC” (93/104/AT sayılı Direktifte öngörülen temel korumadan yararlandığını) söyler. 2002/15/AT sayılı Direktif daha özel hükümler içerdiği ölçüde 93/104/AT sayılı Direktife göre önceliklidir (Madde 2(3)). Madde 2(4) uyarınca (AET) 3820/85 sayılı Tüzük ve gerektiğinde AETR, 2002/15/AT sayılı Direktife göre önceliklidir; Direktif ise bunları “shall supplement” (tamamlar). Başka bir Üye Devlette çalışan bir sürücünün hangi durumda gönderilmiş sayıldığına ilişkin kurallar kabotaj ve gönderilen sürücüler yazısında anlatılıyor.

Çalışma süresine neler girer

Mobil işçi için çalışma süresi “the time from the beginning to the end of work, during which the mobile worker is at his workstation, at the disposal of the employer and exercising his functions or activities” (mobil işçinin iş istasyonunda bulunduğu, işverenin emrinde olduğu ve görevlerini veya faaliyetlerini yerine getirdiği, işin başlangıcından bitimine kadar geçen süre) demektir (Madde 3(a)1). İş istasyonu kabinden ibaret değildir. Madde 3(c), işletmenin ana faaliyet yerini buna bağlı diğer faaliyet yerleriyle birlikte ve görevlerin yerine getirilmesinde kullanılan aracı sayar; bunlara “any other place in which activities connected with transportation are carried out” (taşımacılıkla bağlantılı faaliyetlerin yürütüldüğü diğer her yer) ifadesini de ekler.

İki hüküm, hazır bulunma sürelerinin çalışma süresinden hariç tutulmasına kayıt getirir. Madde 3(a), hazır bulunma sürelerini “without prejudice to the legislation of Member States or agreements between the social partners providing that such periods should be compensated or limited” (bu sürelerin telafi edilmesini veya sınırlandırılmasını öngören Üye Devlet mevzuatına veya sosyal taraflar arasındaki anlaşmalara halel gelmeksizin) çalışma süresinin dışında tutar. Madde 3(b)’nin ilk bendine göre de bu süreler ve öngörülebilir uzunlukları mobil işçi tarafından önceden bilinmelidir: “that is to say either before departure or just before the actual start of the period in question, or under the general conditions negotiated between the social partners and/or under the terms of the legislation of the Member States” (yani ya hareketten önce ya da söz konusu sürenin fiilen başlamasından hemen önce veya sosyal taraflar arasında müzakere edilen genel koşullar uyarınca ve/veya Üye Devletlerin mevzuatının hükümlerine göre). Serbest çalışan sürücüler için de aynı çalışma süresi tanımı uygulanır; bu kez işverenin değil müşterinin emrinde olma esas alınır, ancak “general administrative work that is not directly linked to the specific transport operation under way” (devam eden belirli taşıma işlemine doğrudan bağlı olmayan genel idari işler) tanımın dışında kalır (Madde 3(a)2).

(AT) 561/2006 sayılı Tüzük bu tanıma atıf yapar. Tüzüğün 2006’da kabul edilen metninde Madde 4(e), “other work” (diğer iş) kavramını “all activities which are defined as working time in Article 3(a) of Directive 2002/15/EC except ‘driving’, including any work for the same or another employer, within or outside of the transport sector” (2002/15/AT sayılı Direktifin 3(a) maddesinde çalışma süresi olarak tanımlanan, ‘sürüş’ dışındaki tüm faaliyetler; aynı veya başka bir işveren için, taşımacılık sektörü içinde veya dışında yapılan her türlü iş dahil) olarak tanımlar.

Ortalama 48 saat, herhangi bir haftada 60

Madde 4(a), Üye Devletlerin şunu sağlamasını ister: “the average weekly working time may not exceed 48 hours. The maximum weekly working time may be extended to 60 hours only if, over four months, an average of 48 hours a week is not exceeded.” (ortalama haftalık çalışma süresi 48 saati aşamaz. Azami haftalık çalışma süresi, ancak dört ay boyunca haftalık 48 saatlik ortalama aşılmıyorsa 60 saate kadar uzatılabilir.) Hafta, Pazartesi saat 00.00 ile Pazar saat 24.00 arasındaki süredir (Madde 3(g)). Madde 4(a) da, (AET) 3820/85 sayılı Tüzüğün 6(1) maddesinin dördüncü ve beşinci alt paragraflarına ya da AETR’nin 6(1) maddesinin dördüncü alt paragrafına “in so far as the drivers concerned do not exceed an average working time of 48 hours a week over four months” (ilgili sürücüler dört ay boyunca haftalık 48 saatlik ortalama çalışma süresini aşmadıkları ölçüde) öncelik tanır.

Birden fazla işveren için çalışılan saatler toplanır. Madde 4(b)’ye göre “working time for different employers is the sum of the working hours” (farklı işverenler için çalışma süresi, çalışma saatlerinin toplamıdır); işveren, başka bir işveren için çalışılan sürenin dökümünü mobil işçiden yazılı olarak ister, mobil işçi de bu bilgiyi yazılı olarak verir.

Dört ay, bir sınıra kadar sapma yoluyla uzatılabilir: Madde 8(2)’ye göre Madde 4’ten sapma imkânı “may not result in the establishment of a reference period exceeding six months, for calculation of the average maximum weekly working time of forty-eight hours” (kırk sekiz saatlik ortalama azami haftalık çalışma süresinin hesaplanması için altı ayı aşan bir referans döneminin belirlenmesiyle sonuçlanamaz). 13. gerekçe, işverenlerin “should keep records of instances when the maximum average working week applicable to mobile workers is exceeded” (mobil işçilere uygulanan azami ortalama çalışma haftasının aşıldığı durumların kaydını tutması gerektiğini) ekler. (AT) 561/2006 sayılı Tüzüğün 6(2) maddesi haftalık sürüş sınırını bu azami süreye bağlar; ikisinin aynı haftaya nasıl sığdığı sürüş süresi ve dinlenme kuralları yazısında ele alınıyor.

Molalar, dinlenme ve gece çalışması

Madde 5, çalışma süresi üzerinden işleyen bir mola kuralı koyar. Mobil karayolu taşımacılığı faaliyetlerinde bulunan kişiler “in no circumstances work for more than six consecutive hours without a break” (hiçbir koşulda molasız olarak art arda altı saatten fazla çalışamaz). Çalışma süresi “shall be interrupted by a break of at least 30 minutes, if working hours total between six and nine hours, and of at least 45 minutes, if working hours total more than nine hours” (toplam çalışma saatleri altı ile dokuz saat arasındaysa en az 30 dakikalık, dokuz saati aşıyorsa en az 45 dakikalık bir molayla kesilir) (Madde 5(1)); molalar da “may be subdivided into periods of at least 15 minutes each” (her biri en az 15 dakikalık sürelere bölünebilir) (Madde 5(2)). Kural, “without prejudice to the level of protection provided by Regulation (EEC) No 3820/85 or, failing that, by the AETR Agreement” ((AET) 3820/85 sayılı Tüzüğün ya da bunun uygulanmadığı durumda AETR Anlaşmasının sağladığı koruma düzeyine halel gelmeksizin) uygulanır.

“Rest periods” (Dinlenme süreleri) başlığını taşıyan Madde 6 yalnızca, çırakların ve stajyerlerin (AET) 3820/85 sayılı Tüzük ya da bunun uygulanmadığı durumda AETR uyarınca diğer mobil işçilerle aynı dinlenme süresi hükümlerine tabi olduğunu öngörür.

Gece süresi “a period of at least four hours, as defined by national law, between 00.00 hours and 07.00 hours” (ulusal hukukun tanımladığı şekliyle, saat 00.00 ile 07.00 arasında en az dört saatlik bir süre) demektir (Madde 3(h)); gece çalışması ise gece süresi içinde yapılan her türlü iştir (Madde 3(i)). Gece çalışması yapıldığında Madde 7(1), günlük çalışma süresinin her 24 saatlik dönemde on saati aşmamasını ve gece çalışmasının telafisinin ulusal yasal tedbirlere, toplu sözleşmelere, işçi ve işveren tarafları arasındaki anlaşmalara ve/veya ulusal uygulamaya göre sağlanmasını, “on condition that such compensation is not liable to endanger road safety” (bu telafinin yol güvenliğini tehlikeye atacak nitelikte olmaması koşuluyla) şart koşar. 11. gerekçe bunun nedenini açıklar: araştırmalar “long periods of night work can be detrimental to the health of workers and can endanger their safety and also road safety in general” (uzun süreli gece çalışmasının işçilerin sağlığına zarar verebileceğini, onların güvenliğini ve genel olarak yol güvenliğini de tehlikeye atabileceğini) göstermiştir.

Sapmalar, daha elverişli kurallar ve cezalar

Madde 8(1), haftalık ve gece çalışması sınırları olan Madde 4 ve 7’den “for objective or technical reasons or reasons concerning the organisation of work” (nesnel veya teknik nedenlerle ya da iş organizasyonuna ilişkin nedenlerle) sapmalara izin verir. Bu sapmalar toplu sözleşmelerle veya sosyal taraflar arasındaki anlaşmalarla ya da bu mümkün değilse kanun, yönetmelik veya idari düzenlemelerle kabul edilebilir; bunun koşulu, ilgili işveren ve işçi temsilcilerine danışılması ve sosyal diyaloğu teşvik etmek için çaba gösterilmesidir. 16. gerekçe şöyle der: “As a general rule, in the event of a derogation, the workers concerned must be given compensatory rest periods” (Genel kural olarak, bir sapma durumunda ilgili işçilere telafi edici dinlenme süreleri verilmelidir).

Madde 10 ters yönde işler. Direktif, bir Üye Devletin “more favourable to the protection of the health and safety of persons performing mobile road transport activities” (mobil karayolu taşımacılığı faaliyetlerinde bulunan kişilerin sağlığının ve güvenliğinin korunması açısından daha elverişli) hükümleri uygulama veya getirme hakkını etkilemez ve Direktifin uygulanması “shall not constitute valid grounds for reducing the general level of protection afforded to workers referred to in Article 2(1)” (Madde 2(1)’de belirtilen işçilere sağlanan genel koruma düzeyinin düşürülmesi için geçerli bir gerekçe oluşturmaz). Madde 11, Üye Devletlerin Direktif uyarınca kabul edilen ulusal hükümlerin ihlali için bir ceza sistemi belirlemesini ve bu cezaların uygulanmasını sağlamasını şart koşar; cezalar “shall be effective, proportional and dissuasive” (etkili, orantılı ve caydırıcı olur). Madde 14(3) işverenin ötesine uzanır: “Member States shall take care that consignors, freight forwarders, prime contractors, subcontractors and enterprises which employ mobile workers comply with the relevant provisions of this Directive.” (Üye Devletler, gönderenlerin, taşıma işleri organizatörlerinin, ana yüklenicilerin, alt yüklenicilerin ve mobil işçi istihdam eden işletmelerin bu Direktifin ilgili hükümlerine uymasını sağlar.)

Direktif Komisyona da görevler verdi: 23 Mart 2007’ye kadar gece çalışması hükümlerinin değerlendirilmesi (Madde 7(2)) ve iki yılda bir, Üye Devletlerin Direktifi uygulamasına ilişkin bir rapor; Üye Devletler de Komisyona iki yılda bir rapor verir (Madde 13). Madde 12 uyarınca Direktif yürürlüğe girer girmez Topluluk, ilgili üçüncü ülkelerle, oralarda yerleşik işletmelerin istihdam ettiği mobil işçilere eşdeğer kuralların uygulanması konusunda müzakerelere başlayacaktı.

Kayıtlar ve bilgilendirme

Madde 9 iki yükümlülük ekler. Mobil işçiler ilgili ulusal gereklilikler, işletmenin iç kuralları ile işçi ve işveren tarafları arasındaki anlaşmalar, özellikle toplu sözleşmeler ve Direktif temelinde varılan şirket anlaşmaları hakkında bilgilendirilmelidir (Madde 9(a)). Mobil karayolu taşımacılığı faaliyetlerinde bulunan kişilerin çalışma süresi de kayda geçirilmelidir (Madde 9(b)): “Records shall be kept for at least two years after the end of the period covered. Employers shall be responsible for recording the working time of mobile workers. Employers shall upon request provide mobile workers with copies of the records of hours worked.” (Kayıtlar, kapsanan dönemin bitiminden sonra en az iki yıl saklanır. Mobil işçilerin çalışma süresinin kaydedilmesinden işverenler sorumludur. İşverenler, talep hâlinde, çalışılan saatlere ilişkin kayıtların kopyalarını mobil işçilere verir.) Takograf kayıtları dijital takograf ve sürücü kartı yazısında ele alınıyor.

Almanya, İspanya ve Büyük Britanya Direktifi nasıl uyguluyor

Direktifin sınırları sürücülere ve işverenlere ulusal hukuk aracılığıyla ulaşır. Tablo, üç ulusal metnin başlıca rakamlarını veriyor.

Almanya: Çalışma Süresi Kanunu’nun § 21a hükmü

Arbeitszeitgesetz’in (ArbZG) § 21a hükmü, kendi fıkraları aksini öngörmedikçe Kanunu, çalışanların (AT) 561/2006 sayılı Tüzük veya AETR anlamında karayolu taşımacılığı faaliyetlerinde sürücü ya da yardımcı sürücü olarak istihdamına uygular ve bu iki düzenlemenin hükümlerini saklı tutar (§ 21a(1)). Bu hükme göre hafta Pazartesi 0:00’dan Pazar 24:00’e kadar sürer (§ 21a(2)). Kanunun § 2(1)’deki genel tanımından ayrılarak üç tür zaman çalışma süresi sayılmaz: çalışanın işe başlamak için işyerinde hazır beklemek zorunda olduğu süre; çalışanın işyerinde kalmak zorunda olmaksızın talimat üzerine işe başlamaya hazır olmak zorunda olduğu süre; ve sürüşü dönüşümlü yapan çalışanlar için yolculuk sırasında sürücünün yanında ya da yatak kabininde geçirilen süre. İlk ikisi ancak sürenin kendisi ve öngörülebilir uzunluğu önceden, en geç sürenin başlamasından hemen önce biliniyorsa hariç tutulur; üçünden hiçbiri dinlenme süresi değildir, ilk ikisi de mola değildir (§ 21a(3)). Dinlenme süreleri, sürücüler ve yardımcı sürücüler için Avrupa kurallarına ve AETR’ye göre belirlenir; bu, çıraklar ve stajyerler için de geçerlidir (§ 21a(5)). Birden fazla işverende geçen çalışma süreleri toplanır (§ 2(1)); işveren, başka bir işveren için çalışılan sürenin dökümünü çalışandan yazılı olarak ister (§ 21a(8)).

İspanya: 1561/1995 sayılı Kraliyet Kararnamesi

İspanya’nın özel çalışma günlerine ilişkin kararnamesi, farklı taşımacılık sektörlerinde ve denizde çalışmada fiilî çalışma süresini (tiempo de trabajo efectivo) mevcudiyet süresinden (tiempo de presencia) ayırır (Madde 8.1). Karayolu taşımacılığındaki mobil işçileri, taşımacılık hizmeti veren bir işletmenin hizmetinde bulunan seyahat eden personelin parçası olan işçiler olarak tanımlar ve sürücüleri, yardımcıları, biletçileri ve seyahat eden diğer yardımcı personeli sayar (Madde 10.2); metinde serbest çalışan sürücülerden söz edilmez.

Karayolu taşımacılığında mevcudiyet süresi, mobil işçinin sürüş ya da başka bir iş yapmadığı ve işyerinde kalmak zorunda olmadığı ama talimatlara hazır olması gereken süreleri kapsar (Madde 10.4). Feribot veya trenle taşınan bir araca eşlik etmeyi ve sınırlarda ya da trafik yasakları nedeniyle beklemeyi, işçinin bu süreleri ve öngörülebilir uzunluklarını önceden bilmesi koşuluyla içerir; aksi hâlde bunlar fiilî çalışma süresi sayılır. Her yükleme veya boşaltma beklemesinin ilk iki saatini içerir; üçüncü ve sonraki saatler, öngörülebilir süre ulusal toplu sözleşmelerde ya da bunlar yoksa daha alt düzeydeki sözleşmelerde kararlaştırılan koşullarla önceden bilinmedikçe fiilî çalışma süresidir. Ekip hâlinde sürüşte ise mobil işçinin araç hareket hâlindeyken oturarak ya da ranzada yatarak geçirdiği süreyi içerir.

Mevcudiyet süresi, bir aylık referans dönemi ortalamasında haftada 20 saati aşamaz (Madde 8.3); ulusal sektörel bir toplu sözleşme bu dönemi en çok iki aya uzatabilir (Madde 10.5). Mevcudiyet saatleri azami olağan iş gününe ve fazla mesai sınırına sayılmaz; eşdeğer ücretli dinlenmeyle telafi edilmedikçe olağan saatlerden aşağı olmayan bir ücretle ödenir (Madde 8.3). Hiçbir işçi, varsa fazla mesai dahil, toplamda on iki saatten uzun bir iş günü çalışamaz (Madde 8.2). Şehirlerarası taşımacılıkta günlük ve haftalık sürüş süreleri ile asgari dinlenme (AT) 561/2006 sayılı Tüzüğe uyar (Madde 11).

Büyük Britanya: Road Transport (Working Time) Regulations 2005

Yönetmelikler 4 Nisan 2005’te yürürlüğe girdi ve yalnızca Büyük Britanya’da geçerlidir (regulation 1). Yönetmeliklerin parçası olmayan Açıklayıcı Not (Explanatory Note), bunların “implement the provisions of Council Directive 2002/15/EC” (2002/15/AT sayılı Konsey Direktifinin hükümlerini uyguladığını) söyler. Yönetmelikler, Birleşik Krallık’ta yerleşik işletmelerin istihdam ettiği ya da bu işletmeler için iş yapan ve (AT) 561/2006 sayılı Tüzük kapsamındaki muaf tutulmamış araçlarda ya da tamamen veya kısmen Birleşik Krallık dışında gerçekleşen taşıma işlemlerinde AETR araçlarında araç kullanan veya seyahat eden mobil işçilere uygulanır (regulation 3); Birleşik Krallık’a yapılan atıflar, 31 Aralık 2020’den geçerli olmak üzere Drivers’ Hours and Tachographs (Amendment etc.) (EU Exit) Regulations 2019 ile metne ikame edilmiştir. Yönetmelikler 11 Mayıs 2012’den bu yana serbest çalışan sürücülere de uygulanmaktadır (S.I. 2012/991 ile eklenen regulation 3(1A)). Çalışma süresi sayılan işi, 26 haftadan kısa bir referans döneminde 11 günden az ya da diğer herhangi bir referans döneminde 16 günden az yapan bir mobil işçiye veya serbest çalışan sürücüye uygulanmaz (regulation 3(4)(b)).

Mobil işçi için ortalamaya izinler de girer. Regulation 4(5), çalışılan saatlere yıllık izin, hastalık izni ve doğum, babalık, evlat edinme veya ebeveyn izni kapsamındaki “excluded hours” (hariç tutulan saatler) değerini ekler ve toplamı referans dönemindeki hafta sayısına böler; bunu yaparken tam bir günü sekiz saat, tam bir haftayı 48 saat sayar (regulation 4(6) ve (7)); serbest çalışan sürücü için formül yalnızca çalışılan saatleri böler. Bir süre, ancak mobil işçi ya da serbest çalışan sürücü o süreyi ve makul ölçüde öngörülebilir uzunluğunu süre başlamadan önce biliyorsa hazır bulunma süresidir (regulation 6(1)). Yönetmelikleri Secretary of State (Bakan) uygulatır (regulation 16) ve ilgili gerekliliklere uymamak suçtur (regulation 17).