Autobusy i autokary z wodorowymi ogniwami paliwowymi: modele w Europie

W autobusie z wodorowym ogniwem paliwowym zmagazynowany wodór i tlen reagują w ogniwie paliwowym, a wytworzona energia elektryczna napędza autobus i ładuje jego akumulator – tak Karsan opisuje swój e-ATA HYDROGEN. Ta strona przedstawia wartości, które Irizar, Karsan, Mercedes-Benz, Otokar, Solaris i Wrightbus publikują dla swoich autobusów z ogniwami paliwowymi i jednego autokaru, model po modelu i każdą z jej źródłem, i nie układa żadnego z nich w ranking.

Wartości pochodzą od samych producentów, z ich własnych stron i dokumentów, i są podane w ich własnych jednostkach: litry, kilogramy i mile pozostają takie, jak je opublikowano, i nic nie jest przeliczane. Kreska w tabeli oznacza, że ta strona nie odnotowuje dla danej komórki żadnej wartości. W każdej części producenci występują w kolejności alfabetycznej, a jedyny autokar ma osobną część. Nie jest to lista wszystkich autobusów wodorowych w Europie: na przykład CaetanoBus H2.City Gold omówiono na podstawie jego broszury z 2021 r. w artykule Napędy autobusów miejskich i unijny obowiązek bezemisyjności i nie jest tu powtarzany.

Jak zbudowany jest autobus z ogniwem paliwowym

Strona modelu Karsana podaje zasadę: zmagazynowany wodór jest przekazywany do ogniwa paliwowego, w którym wodór i tlen wchodzą w reakcję chemiczną, a przy mocy ogniwa paliwowego 97 kW wytworzona energia elektryczna napędza autobus, jednocześnie ładując akumulator pokładowy. Solaris ujmuje to dla Urbino 18 hydrogen na poziomie układu napędowego: ogniwo paliwowe przekształca wodór w energię elektryczną, która jest następnie przekazywana do układu napędowego.

Trzech producentów podaje, gdzie znajdują się podzespoły. Otokar umieszcza w Kent C Hydrogen lekki układ magazynowania wodoru typu IV na dachu, a moduł ogniwa paliwowego na górze pojazdu. Mercedes-Benz instaluje zbiorniki wodoru eCitaro fuel cell na dachu. Solaris zaprojektował Urbino 18 hydrogen bez klasycznej komory silnika, z modułowym napędem, którego podzespoły rozmieszczono na dachu i z tyłu.

Solaris i Mercedes-Benz opisują proporcje między ogniwem paliwowym a akumulatorem i opisują je różnie. Dla Urbino 18 hydrogen Solaris podaje ogniwo paliwowe o mocy 100 kW i akumulator o pojemności 60 kWh, który służy jako pomocnicze źródło energii, wykorzystywane na przykład podczas przyspieszania i do magazynowania energii; dyrektor techniczny Solarisa jest cytowany ze słowami, że niemal cała energia jest zmagazynowana w wodorze. Mercedes-Benz nazywa eCitaro fuel cell połączeniem akumulatora i przedłużacza zasięgu z ogniwem paliwowym: głównym źródłem energii jest akumulator (294 kWh w autobusie solo, do 392 kWh w autobusie przegubowym), a ogniwo paliwowe o mocy 60 kW ładuje akumulatory podczas eksploatacji pojazdu. Oba opisy pochodzą od samych producentów, a ta strona nie układa ich w ranking.

Co do unijnych przepisów o emisji CO2 z pojazdów ciężkich: motyw 9 rozporządzenia (UE) 2024/1610 z dnia 14 maja 2024 r. stanowi, że bezemisyjne pojazdy ciężkie obejmują obecnie pojazdy elektryczne o napędzie akumulatorowym, pojazdy zasilane wodorowymi ogniwami paliwowymi i inne pojazdy napędzane wodorem. Rozporządzenie to nadaje nowe brzmienie art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242; zgodnie z pkt 11 lit. a) bezemisyjny pojazd ciężki to silnikowy pojazd ciężki bez silnika spalinowego wewnętrznego spalania lub z silnikiem spalinowym wewnętrznego spalania, który emituje nie więcej niż 3 g CO2/(tkm) lub 1 g CO2/(pkm), jak określono zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2017/2400. W naszym odczytaniu autobus z ogniwem paliwowym bez silnika spalinowego wewnętrznego spalania mieści się w lit. a); czy każdy z opisanych tu modeli jest pojazdem ciężkim objętym zakresem rozporządzenia, ta strona nie sprawdza. To, co UE ustala dla autobusów miejskich i dla stacji tankowania wodoru, opisano w artykule Napędy autobusów miejskich i unijny obowiązek bezemisyjności.

Przegląd modeli

Autobusy miejskie: 12-metrowe i jednopokładowe

Karsan e-ATA HYDROGEN

Karsan wymienia e-ATA HYDROGEN jako w pełni niskopodłogowy autobus elektryczny kategorii M3, klasy I, z kierownicą po lewej stronie; co oznaczają klasy, opisano w artykule Klasy autobusów według regulaminu ONZ nr 107. Napęd stanowi silnik elektryczny w piaście, z elektryczną tylną osią portalową i niezależną osią przednią. Karsan podaje moc maksymalną 250 kW, a w swoim tekście opisowym 250 kW i 22 000 Nm momentu obrotowego. Ogniwo paliwowe ma moc 97 kW, a akumulator wysokonapięciowy jest typu LTO i ma pojemność 43,5 kWh.

Objętość zbiornika wodoru wynosi 1 687 litrów. Dokumenty przeczytane na potrzeby tej strony nie podają ani masy zbiornika, ani ciśnienia, więc ta strona nie przelicza objętości na kilogramy. Karsan podaje zasięg 500+ km z przypisem, według którego dotyczy on realistycznych warunków, a zasięg może się zmieniać zależnie od profilu jazdy, oraz prędkość maksymalną 80 km/h. Jego katalog (wydanie angielskie, stopka z datą 23.09.2025) podaje czas tankowania 7 minut.

Strona specyfikacji podaje maksymalną masę całkowitą 19 000 kg (19 500 kg opcjonalnie) oraz wymiary: 12 220 mm długości, 2 550 mm szerokości i 3 350 mm wysokości. Podaje maksymalnie 40 miejsc siedzących i pojemność pasażerską +/-90. Według przypisów Karsana liczba miejsc siedzących może się zmieniać zależnie od układu drzwi i układu siedzeń, a liczba pasażerów zależnie od pojemności akumulatora, układu siedzeń, układu drzwi, GVW i technicznej wartości dopuszczalnej masy na oś, w zależności od kraju rejestracji. Opony mają rozmiar 275/70 R22.5, zawieszenie jest pneumatyczne z elektronicznym poziomowaniem i funkcją przyklęku, a układ hamulcowy obejmuje ABS, ASR, EBS i układ hamowania z odzyskiem energii.

Karsan zaprezentował pierwszą wersję tego autobusu 19 września 2022 r. na targach IAA Transportation w Hanowerze; jego komunikat jest datowany na 20 września 2022 r. Komunikat ten podawał ogniwo paliwowe o mocy 70 kW, akumulator LTO o pojemności 30 kWh, umieszczony u góry kompozytowy zbiornik wodoru o pojemności 1 560 litrów, zasięg ponad 500 km w rzeczywistych warunkach eksploatacji (które komunikat definiuje jako pojazd pełen pasażerów na trasach liniowych w ruchu stop-and-go), ponad 95 pasażerów w zależności od maksymalnej dopuszczalnej masy w stanie obciążonym i wyposażenia opcjonalnego, tankowanie w czasie poniżej 7 minut oraz elektryczną oś portalową ZF o mocy 250 kW i momencie obrotowym 22 000 Nm. Są to wartości z komunikatu z 2022 r. dotyczące pierwszej wersji; nie są to wartości z obecnej karty i nie są z nimi mieszane. Specyfikacja i listy wyposażenia znajdują się na stronie modelu Karsan e-ATA HYDROGEN.

Mercedes-Benz eCitaro fuel cell

Mercedes-Benz opisuje eCitaro fuel cell jako autobus elektryczny o napędzie akumulatorowym z przedłużaczem zasięgu w postaci ogniwa paliwowego; ogniwo paliwowe ładuje akumulatory podczas eksploatacji pojazdu. Jako ogniwo paliwowe wskazuje ogniwo paliwowe Toyoty drugiej generacji do pojazdów ciężkich i podaje jego moc maksymalną 60 kW. Autobus solo ma pięć zbiorników wodoru o łącznej pojemności 25 kg i trzy pakiety akumulatorów o łącznej zawartości energii 294 kWh. Zbiorniki to wzmocnione włóknem węglowym zbiorniki typu 4 po 5 kg każdy, zainstalowane na dachu i certyfikowane zgodnie z ECE R 134, a układ wodorowy jest zaprojektowany na ciśnienie 350 bar. W autobusie solo moduł ogniwa paliwowego znajduje się na dachu tuż za osią przednią.

Karta danych z kwietnia 2026 r. podaje dla autobusu solo 12 135 mm długości, 2 550 mm szerokości i 3 450 mm wysokości, maksymalną masę całkowitą 20 000 kg i maksymalną pojemność pasażerską 88. Jej wiersz napędu elektrycznego brzmi ZF AxTrax 2 LF, z mocą (szczytową/ trwałą) 360 / 260 kW. Deklarowany zasięg wynosi do 600 km, z przypisem przedstawionym w części „Deklarowany zasięg: przeczytaj warunek”.

Daimler Buses ogłosił 22 maja 2023 r., że pokaże eCitaro fuel cell na Global Public Transport Summit 2023 w Barcelonie, od 4 do 7 czerwca 2023 r.; komunikat wspomina o rozpoczęciu produkcji seryjnej w czerwcu. Gama Citaro ma własną stronę modelu Mercedes-Benz Citaro.

Otokar Kent C Hydrogen

Strona internetowa Otokara opisuje Kent C Hydrogen jako niskopodłogowy autobus miejski o długości 12 m; broszura podaje jego wymiary jako 12 000 × 2 550 × 3 390 mm. Moduł ogniwa paliwowego umieszczono na górze pojazdu, a lekki układ magazynowania wodoru typu IV (konstrukcja wzmocniona węglem) – na dachu; ma on pojemność około 1 600 L i 38 kg, a napełnianie trwa, jak podaje Otokar, mniej niż 10 minut. Strona internetowa podaje akumulator o pojemności do 140 kWh. Żaden z dwóch przeczytanych dokumentów Otokara nie podaje wartości opisanej jako moc ogniwa paliwowego ani ciśnienia w zbiorniku.

Oba dokumenty różnią się w dwóch punktach i obie wersje odnotowujemy tutaj. Strona internetowa podaje zasięg ponad 500 km (jej ramka z podsumowaniem podaje 500 km) i pojemność do 82 pasażerów. Broszura podaje bezemisyjny zasięg na akumulatorze do 400 km i do 104 pasażerów. Żaden z dokumentów nie mówi, która wartość obowiązuje dziś. Wiadomość Busworld Europe z 11 października 2023 r. podaje, że Otokar pokazał na Busworld Europe 2023 cztery nowe modele, w tym Kent C Hydrogen. Pozostałe wersje i napędy Kenta opisano na stronie modelu Otokar Kent.

Solaris Urbino 12 hydrogen

Strona Solarisa podaje jako premierę Urbino 12 hydrogen wydarzenie UITP w Sztokholmie od 9 do 12 czerwca 2019 r. oraz zasięg do 350 km bez podanej podstawy. Dane techniczne w tym samym serwisie wymieniają wodorowe ogniwo paliwowe o mocy 70 kW, litowo-jonowe akumulatory trakcyjne (tabela nie podaje pojemności), kompozytowe zbiorniki wodoru 5 × 312 l oraz elektryczną oś portalową ZF AVE130 z 2 × 125 kW jako mocą maksymalną silnika trakcyjnego; jako opcja wymieniony jest silnik asynchroniczny o mocy 220 kW. Liczba miejsc siedzących dla pasażerów jest podana jako maks. 37 + 4, w zależności od układu drzwi i akumulatorów.

Karta techniczna tego modelu z 2021 r. jest omówiona w artykule Napędy autobusów miejskich i unijny obowiązek bezemisyjności i nie jest tu powtarzana. Akumulatorowy Urbino 12 electric Solarisa ma własną stronę modelu.

Wrightbus Kite Hydroliner

Europejska strona Wrightbusa przedstawia Kite Hydroliner jako jednopokładowy autobus napędzany wyłącznie wodorem. Ogniwo paliwowe to Ballard FCmove, z modułem do wyboru o mocy 70 kW lub 100 kW. Ciśnienie napełniania wynosi 350 bar, a zmagazynowany wodór to 32 kg przy układzie 4 butli, 40 kg przy 5 butlach i 50 kg przy 7 butlach. Pojemność akumulatora wynosi 54 kWh i jest podana jako pojemność modułów Microvast x2 MV-C. Strona podaje, że autobus przewozi do 90 osób, w zależności od długości i specyfikacji, z opcją 1, 2 lub 3 drzwi, i że tankuje się go w mniej niż 10 minut.

Ta strona nie odnotowuje zasięgu dla Kite: własne strony Wrightbusa o nim, strona europejska i strona dla Wielkiej Brytanii, nie podają jednej spójnej wartości.

Autobusy przegubowe i piętrowe

Mercedes-Benz eCitaro G fuel cell

Autobus przegubowy ma do wyboru sześć lub siedem zbiorników wodoru o łącznej pojemności 30 lub 35 kg oraz trzy lub cztery pakiety akumulatorów o maksymalnej zawartości energii 392 kWh. Jego moduł ogniwa paliwowego o mocy 60 kW jest zainstalowany w przedniej części dachu członu tylnego. Karta danych z kwietnia 2026 r. podaje jego wymiary: 18 125 mm długości, 2 550 mm szerokości i 3 450 mm wysokości, maksymalną masę całkowitą 29 000 kg i maksymalną pojemność pasażerską 128. Deklarowany zasięg wynosi do 500 km, z tym samym przypisem co w autobusie solo. Według komunikatu Daimler Truck z 23 listopada 2023 r. pierwsze trzy pojazdy eCitaro G fuel cell przekazano tego dnia spółce Rhein-Neckar-Verkehr GmbH.

Solaris Urbino 18 hydrogen

Solaris zaprezentował Urbino 18 hydrogen 14 września 2022 r. Jego dane techniczne podają 18 000 mm długości, 2 550 mm szerokości, 3 300 mm wysokości (z akumulatorami), rozstaw osi 6 000 mm i maksymalną masę całkowitą 29 000 kg. Pojemność wynosi do 140 pasażerów, z maksymalnie 52 miejscami siedzącymi (do 18 miejsc siedzących w części niskopodłogowej) i do 88 miejscami stojącymi. Silnik ma moc 240 kW: moc ciągła 240 kW i moc szczytowa 240 kW (ograniczona elektronicznie), przy ciągłym momencie obrotowym 1 470 Nm i szczytowym momencie obrotowym 2 100 Nm.

Ogniwo paliwowe to Ballard FCmove HD+ o mocy znamionowej 100 kW. Solaris podaje jego maksymalną sprawność 57%, szacowaną żywotność produktu ponad 30 000 godzin pracy, zimny start od -25 °C i pracę w temperaturach od -30 °C do +50 °C. Zbiorniki wodoru są kompozytowe typu IV, o nominalnym ciśnieniu roboczym 350 bar i łącznej pojemności 2 142 l, 51,2 kg (przy 350 bar i 15 °C). Ta strona podaje tylko sumę, ponieważ dwa dokumenty Solarisa wymieniają poszczególne zbiorniki w różny sposób. Akumulator ma pojemność 60 kWh, ogniwa w technologii LTO i jest umieszczony na dachu.

Solaris deklaruje zasięg 600 km na jednym tankowaniu, na podstawie zużycia energii w testach e-SORT 2. Jego ogólna strona Urbino Hydrogen w tekście o prezentacji z 2022 r. podaje, że autobus będzie mógł pokonać około 350 km na jednym tankowaniu w różnych warunkach pogodowych. Ta strona nie godzi tych dwóch wartości. Solaris podaje, że pełne tankowanie trwa około 20 minut.

Wrightbus StreetDeck Hydroliner

StreetDeck Hydroliner to piętrowy autobus wodorowy Wrightbusa. Ta część opiera się na stronie Wrightbusa dla Wielkiej Brytanii, a ta strona nie ustala, czy autobus jest oferowany poza Wielką Brytanią. Strona podaje maksymalną pojemność 90 i maksymalną masę całkowitą 19 500 kg. Moduł ogniwa paliwowego to Ballard FCmove-HD o mocy netto 70 kW, z rozruchem w mrozie od -25 °C. Magazynowanie wodoru to 27 kg / 1 120 litrów przy ciśnieniu napełniania 350 bar, a układ akumulatorów to Forsee ZEN Slim o pojemności 111 kWh. Oś przednia to ZF RL 82 EC, a oś tylna ZF AV133. Strona podaje 8 minut na tankowanie i zasięg ponad 300 mil; mile pozostają takie, jak je opublikowano.

Autokar wodorowy: Irizar i6S Efficient H2 FCEV

Wiadomość Irizara z 28 lipca 2026 r. opisuje drugą generację i6S Efficient H2 FCEV. Autokar ma wodorowe ogniwo paliwowe Bosch o mocy 190 kW i elektryczny układ napędowy zaprojektowany do eksploatacji na średnich i długich dystansach, z czasem tankowania około 10–15 minut i zasięgiem przekraczającym 1 000 km. Liczba miejsc siedzących to 69 pasażerów, do tego do 18 pasażerów stojących. Po pomyślnym zakończeniu badań homologacji typu pojazd zaprezentowano w maju 2026 r. na walnym zgromadzeniu SHYNE, czyli Spanish Hydrogen Network, a Irizar podaje, że Alsa eksploatowała go w Madrycie w czerwcu i lipcu.

Wiadomość podaje, że autokar będzie dostępny do produkcji w pierwszej połowie 2027 r. Jest to plan z datą 28 lipca 2026 r., a ta strona nie traktuje autokaru jako pojazdu produkowanego seryjnie. Wiadomość podaje, że nowy model jest ulepszeniem poprzedniej wersji dzięki zwiększonej pojemności bagażowej i pasażerskiej, większemu zasięgowi i mniejszej masie, i nie podaje dla tych ulepszeń żadnych liczb. Wcześniejsza wiadomość Irizara z 29 maja 2026 r. ujmuje tankowanie i zasięg jako około 10 minut i ponad 1 000 km; powyższe wartości pochodzą z późniejszej wiadomości. W dwóch przeczytanych wiadomościach nie ma żadnej wartości dla zbiorników wodoru, akumulatora, mocy silnika, wymiarów ani masy, więc tabela pozostawia te pola puste.

Pierwsza generacja, zaprezentowana na Busworld pod koniec 2023 r., jest opisana na stronie modelu Irizar i6S.

Zbiorniki, ciśnienie i tankowanie

Magazynowanie wodoru w postaci i jednostce podanej przez każdego producenta, w kolejności alfabetycznej:

• Irizar: brak wartości w dwóch przeczytanych wiadomościach.
• Karsan: 1 687 litrów.
• Mercedes-Benz: 25 kg w autobusie solo i 30 lub 35 kg w autobusie przegubowym; wzmocnione włóknem węglowym zbiorniki typu 4 po 5 kg każdy; układ wodorowy zaprojektowany na 350 bar.
• Otokar: około 1 600 L i 38 kg; układ magazynowania typu IV.
• Solaris: Urbino 18 hydrogen 2 142 l, 51,2 kg (przy 350 bar i 15 °C), kompozytowe zbiorniki typu IV o nominalnym ciśnieniu roboczym 350 bar; Urbino 12 hydrogen – kompozytowe zbiorniki 5 × 312 l.
• Wrightbus: Kite Hydroliner 32, 40 lub 50 kg; StreetDeck Hydroliner 27 kg / 1 120 litrów; w obu ciśnienie napełniania 350 bar.

Ciśnienie podaje trzech producentów: Mercedes-Benz (układ zaprojektowany na 350 bar), Solaris (nominalne ciśnienie robocze 350 bar) i Wrightbus (ciśnienie napełniania 350 bar), każdy własnym określeniem. Karsan, Otokar i Irizar nie podają go w przeczytanych dokumentach. Solaris wiąże swoją parę wartości w litrach i kilogramach z 350 bar i 15 °C; Karsan podaje tylko litry, więc ta strona pozostaje przy litrach i niczego nie przelicza. To, czego UE wymaga od ogólnodostępnych stacji tankowania wodoru, opisano w artykule Napędy autobusów miejskich i unijny obowiązek bezemisyjności.

Czasy tankowania, słowami producentów i w kolejności alfabetycznej:

• Irizar: około 10–15 minut (wiadomość z 28 lipca 2026 r.; wiadomość z 29 maja 2026 r. podaje około 10 minut).
• Karsan: 7 minut (katalog); komunikat z 2022 r. dotyczący pierwszej wersji podawał mniej niż 7 minut.
• Mercedes-Benz: brak czasu tankowania w przeczytanych dokumentach.
• Otokar: mniej niż 10 minut.
• Solaris: pełne tankowanie Urbino 18 hydrogen trwa około 20 minut.
• Wrightbus: Kite Hydroliner mniej niż 10 minut; StreetDeck Hydroliner 8 minut.

Każdy czas to deklaracja samego producenta, a ta strona nie zestawia żadnego z nich z innym.

Deklarowany zasięg: przeczytaj warunek

Każdy zasięg na tej stronie jest deklaracją producenta, a podstawy, które podają producenci, się różnią. W kolejności alfabetycznej:

• Irizar: zasięg przekraczający 1 000 km dla autokaru drugiej generacji; wiadomość nie podaje żadnej podstawy.
• Karsan: 500+ km, z przypisem mówiącym o realistycznych warunkach i dodającym, że zasięg może się zmieniać zależnie od profilu jazdy. Komunikat z 2022 r. dotyczący pierwszej wersji podawał ponad 500 km w rzeczywistych warunkach eksploatacji, czyli w pojeździe pełnym pasażerów na trasach liniowych w ruchu stop-and-go.
• Mercedes-Benz: do 600 km dla autobusu solo i do 500 km dla autobusu przegubowego. Przypis karty danych mówi, że zasięg wyznaczono w określonych warunkach, obejmujących wyposażenie z maksymalną pojemnością akumulatorów i wodoru, akumulator w stanie w chwili dostawy, typową eksploatację autobusu miejskiego i umiarkowany scenariusz pogodowy, oraz że może on odbiegać na przykład od wartości wyznaczonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400. Dodaje, że rzeczywisty zasięg zależy od indywidualnego użytkowania pojazdu, jego konfiguracji i innych czynników zewnętrznych i może być niższy lub wyższy od podanej wartości.
• Otokar: ponad 500 km na stronie internetowej oraz, w broszurze, bezemisyjny zasięg na akumulatorze do 400 km; żaden z dokumentów nie podaje podstawy badania.
• Solaris: do 350 km dla Urbino 12 hydrogen bez podanej podstawy; dla Urbino 18 hydrogen 600 km na podstawie zużycia energii w testach e-SORT 2 oraz około 350 km w różnych warunkach pogodowych na innej stronie Solarisa.
• Wrightbus: ponad 300 mil dla StreetDeck Hydroliner bez podstawy podanej na jego stronie; brak odnotowanego zasięgu dla Kite Hydroliner.

W naszym odczytaniu tych wartości nie można zestawiać obok siebie. Warunki podawane przez producentów nie są takie same: wyposażenie pojazdu, stan akumulatora i pogoda w jednym przypisie (Mercedes-Benz), realistyczne warunki eksploatacji (Karsan), test zużycia energii o nazwie e-SORT 2 (Solaris), a w kilku przypadkach brak jakiejkolwiek podanej podstawy. Jest to nasze ustalenie wynikające z powyższych tekstów, a nie ocena producentów. Z tego powodu tabela wymienia modele w kolejności alfabetycznej, a ta strona nie zawiera rankingu zasięgów.

Ile autobusów z ogniwami paliwowymi zarejestrowano w 2025 r.

Jedyna liczba rynkowa na tej stronie pochodzi ze źródła wtórnego. Sustainable Bus poinformował 6 marca 2026 r. o raporcie 2025 Annual Report on European Bus Data grupy DVV Media Group i podaje, że na autobusy z wodorowymi ogniwami paliwowymi przypadło w 2025 r. 558 rejestracji na rynkach europejskich ujętych w zbiorze danych DVV. Zbiór ten obejmuje rynki UE-27 wraz z Wielką Brytanią, Islandią, Norwegią, Szwajcarią, Serbią i Ukrainą, nie obejmuje trolejbusów, a jego dane zestawiono na podstawie danych krajowych urzędów statystycznych. Ten sam artykuł podaje łączną liczbę rejestracji autobusów o napędzie innym niż diesel powyżej 8 ton w 2025 r. jako 17 108 sztuk, wśród których wymienia 558 autobusów z ogniwami paliwowymi, a dla Niemiec podaje 336 rejestracji, czyli 60,2% wszystkich autobusów wodorowych. Samego raportu DVV nie otworzyliśmy; liczby podajemy tak, jak podaje je Sustainable Bus.

Transport & Environment, organizacja zajmująca się rzecznictwem na rzecz ochrony środowiska, podaje w artykule opinii z 20 lutego 2026 r., że udział napędów z ogniwami paliwowymi wśród nowych autobusów miejskich w UE wzrósł z 3% w 2024 r. do 4% w 2025 r. Jest to inny zakres – nowe autobusy miejskie w UE – niż zbiór danych DVV powyżej, i obu liczb tutaj nie łączymy.