Kto produkuje autobusy w Europie

Autobusy i autokary na europejskich drogach produkują grupy, które wytwarzają też ciężarówki, czyli Daimler Truck, TRATON, Volvo Group i Iveco Group, producenci autobusów, tacy jak Solaris, Irizar, VDL, Alexander Dennis, Wrightbus i CaetanoBus, oraz producenci w Turcji: Otokar, Temsa, Karsan, Anadolu Isuzu i BMC. Zakłady wymieniane przez tych producentów znajdują się w Niemczech, Francji, Hiszpanii, we Włoszech, w Czechach, Polsce, Belgii, Szwecji, Macedonii Północnej, Portugalii, Wielkiej Brytanii i Turcji. Od 2023 r. mapa się zmieniła: Volvo postanowiło zaprzestać produkcji kompletnych autobusów w Europie, VDL Groep przejęła część upadłego Van Hool, a Daimler Buses zleciło Otokarowi produkcję jednego ze swoich autobusów miejskich.

Stan na 27 października 2026 r. Tego dnia przeczytano: strony zakładów, komunikaty prasowe i dokumenty dla inwestorów producentów, wymienione w sekcji Źródła; najnowszy z nich to informacja Ebusco o sytuacji spółki z 9 października 2026 r.

Grupy stojące za markami

Daimler Truck prowadzi działalność autobusową jako segment Daimler Buses, odpowiedzialny za marki autobusów, autokarów i usług Mercedes-Benz, Setra, OMNIplus i BusStore. Jego europejska spółka powstała 23 lutego 1995 r. jako EvoBus GmbH z połączenia działu autobusów Daimler-Benz AG z działem autobusów spółki Karl Kässbohrer Fahrzeugwerke GmbH, której marką autobusową była Setra; w 2023 r. zmieniła nazwę na Daimler Buses GmbH i jest spółką w całości zależną od Daimler Truck. Segment sprzedał w 2024 r. 26 600 sztuk, wobec 26 200 w 2023 r. Wśród jego autobusów miejskich jest Mercedes-Benz Citaro, od 2018 r. produkowany seryjnie jako elektryczny eCitaro o napędzie akumulatorowym.

TRATON GROUP skupia cztery marki: Scania, MAN, International i Volkswagen Truck & Bus, a jej oferta obejmuje ciężarówki, autobusy i lekkie pojazdy użytkowe. MAN produkuje autobusy i autokary pod markami MAN i NEOPLAN, w tym MAN Lion’s City; własna strona Scanii oferuje autobusy do przewozów miejskich i turystycznych oraz nową generację autokaru Touring.

Volvo Group produkuje autobusy i autokary jako Volvo Buses, które według swojego komunikatu z marca 2023 r., czyli z miesiąca, w którym ogłosiło nowy model biznesowy dla Europy, prowadziło sprzedaż w 85 krajach.

Iveco Group produkuje autobusy jako IVECO BUS, którego oferta sięga od minibusów i autobusów miejskich po autokary międzymiastowe, szkolne i turystyczne; wśród jego modeli elektrycznych są IVECO E-WAY i HEULIEZ GX ELEC. Według jego informacji z maja 2025 r. IVECO BUS zatrudnia ponad 5 500 osób w siedmiu zakładach: Annonay i Rorthais we Francji, Vysoké Mýto w Czechach, Brescia i Foggia we Włoszech, Sete Lagoas w Brazylii oraz Córdoba w Argentynie. Strukturę własności Iveco Group omówiono w tekście o tym, kto produkuje ciężarówki w Europie.

CAF, hiszpańska grupa z branży taboru kolejowego i systemów transportowych, obejmuje Solaris Bus & Coach, który działa od 1996 r. i produkuje niskopodłogowe autobusy miejskie i międzymiastowe oraz trolejbusy. Solaris podaje, że wszystkie jego autobusy powstają w fabrykach w Polsce; wraz ze spółkami zależnymi zatrudnia 4 000 osób. W 2025 r. dostarczył 1 631 pojazdów, z czego 86% stanowiły modele nisko- i bezemisyjne, a jego przychody wyniosły 1,183 mld euro.

Irizar, założony w 1889 r. i od 1963 r. będący spółdzielnią, ma siedzibę i centrum badawczo-rozwojowe Creatio w Ormaiztegi (Gipuzkoa). Irizar podaje, że jego grupa siedmiu marek produkuje w 11 zakładach w Hiszpanii, Maroku, Brazylii, Meksyku i Republice Południowej Afryki i liczy ponad 3 900 osób; jego strona o zakładach produkcyjnych mówi też o zakładach autobusów i autokarów „in six countries” (w sześciu krajach). Wśród jego autokarów jest Irizar i6S.

VDL Groep, holenderska firma rodzinna z siedzibą w regionie Eindhoven, zatrudniająca ponad 14 000 pracowników w 20 krajach, produkuje autobusy i autokary jako VDL Bus Group, która łączy VDL Bus & Coach i VDL Van Hool. Wśród jej produktów są autobus miejski VDL Citea i autokar Futura 3, zaprezentowany na targach Busworld w Brukseli 2 października 2025 r.

W Wielkiej Brytanii Alexander Dennis, spółka zależna NFI Group Inc., produkuje autobusy pod własną nazwą, a autokary pod marką Plaxton. Wrightbus jest działem Bamford Bus Company Holdings Limited; za 2024 r. jego grupa podała ponad 2 300 pracowników oraz jednostki produkcyjne w Ballymenie w Irlandii Północnej i w Malezji.

W Portugalii CaetanoBus, wchodzący w skład Toyota Caetano Portugal i Mitsui & Co, określa się jako producent autobusów i podwozi; buduje też autobus lotniskowy COBUS, a jego bezemisyjne autobusy noszą od lipca 2021 r. wspólną markę z Toyotą.

W Turcji obok zakładów Mercedes-Benz Türk i MAN Türkiye autobusy produkują Otokar, Temsa, Karsan, Anadolu Isuzu i BMC. Otokar, założony w 1963 r., należy w 47% do Koç Holding i w 25% do Ünver Holding. Temsa działa w ramach partnerstwa Sabancı Holding i PPF Group. Anadolu Isuzu jest wspólnym przedsięwzięciem AG Anadolu Grubu Holding, Isuzu Motors i Itochu Corporation oraz od 1997 r. spółką notowaną na Borsa İstanbul. Karsan produkuje własne modele Jest, Atak i ATA, w tym elektryczny e-JEST, a od 2022 r. produkuje samochody Megane Sedan dla Renault. BMC, założone w 1964 r., produkuje autobusy obok ciężarówek i pojazdów wojskowych.

Gdzie fizycznie powstają autobusy

Dwa niemieckie zakłady Daimler Buses mają wyznaczone role: Mannheim jest jego centrum kompetencyjnym dla autobusów miejskich o napędzie akumulatorowym, a Neu-Ulm centrum kompetencyjnym dla autokarów ze wszystkimi rodzajami napędu i jedynym zakładem produkującym autokary Setra. Pozostałe zakłady znajdują się w Ligny-en-Barrois we Francji, w Samano w Hiszpanii i w Hoşdere w Turcji; zakład w Hoşdere, otwarty w 1995 r. i zajmujący 415 000 m², Daimler Truck nazywa największym zakładem produkcji autobusów Daimler Buses na świecie. Prezes Daimler Buses powiedział w lutym 2025 r., że z zakładami w Mannheim i Neu-Ulm firma jest „the only manufacturer of buses over 8 tons producing in Germany” (jedynym producentem autobusów powyżej 8 ton produkującym w Niemczech).

MAN produkuje autobusy miejskie i podwozia autobusowe w Starachowicach w Polsce, w tym nową generację Lion’s City i Lion’s City E. W Ankarze zakład MAN Türkiye, który w 1966 r. stał się pierwszym zakładem produkcyjnym MAN poza Niemcami, produkuje na 317 000 m² autobusy miejskie, autokary i autobusy międzymiastowe MAN i NEOPLAN; MAN nazywa ten zakład swoim największym centrum produkcji autobusów, a jego dział rozwoju autobusów, od autobusów miejskich po autokary NEOPLAN, ma tam swoją siedzibę. Trzeci zakład autobusowy MAN znajduje się w Olifantsfontein w Republice Południowej Afryki.

Zakład IVECO BUS w Vysoké Mýto w Czechach, który produkuje autobusy od 1895 r., wyprodukował w marcu 2022 r. swój 150 000. autobus. Zatrudniał wówczas ponad 3 800 pracowników, od 2017 r. produkował ponad 4 000 pojazdów rocznie i zbudował ponad 50 000 autobusów międzymiastowych Crossway od wejścia tego modelu do produkcji w 2006 r. Zakład w Annonay we Francji, założony w 1925 r., zatrudnia ponad 1 200 pracowników i ma 118 000 m² powierzchni krytej; produkuje autobusy miejskie E-WAY i GX ELEC oraz ich wersje z ogniwami paliwowymi.

Volvo Group wymienia jako swoje zakłady autobusowe w Europie Borås i Uddevallę w Szwecji. Solaris prowadzi montaż końcowy w Bolechowie koło Poznania, a od czerwca 2026 r. także w nowej hali w Środzie Wielkopolskiej, gdzie od 1998 r. spawa stalowe szkielety swoich autobusów i trolejbusów. VDL otworzyła na początku 2023 r. nową fabrykę w Roeselare w Belgii, którą wraz z Valkenswaard nazywa swoim centrum e-mobilności.

W Turcji fabryka Otokaru w Sakaryi zajmuje 552 000 m² i obok ciężarówek i pojazdów wojskowych ma zdolność produkcyjną 6 000 autobusów i minibusów rocznie przy pracy na jedną zmianę; prezentacja Otokaru za pierwsze półrocze 2026 r. podaje dla całej spółki łącznie 4 083 pracowników. Temsa produkuje w Adanie na terenie o powierzchni 510 000 m², przy zdolności produkcyjnej na jedną zmianę wynoszącej rocznie 2 000 autobusów, 2 000 midibusów i 6 000 lekkich ciężarówek. Fabryka Karsana w Hasanağa w Bursie podaje zdolności produkcyjne 55 000 samochodów Renault Megane i 7 290 pojazdów Jest, Atak i ATA rocznie przy pracy na trzy zmiany. Anadolu Isuzu podaje roczną produkcję 19 000 pojazdów użytkowych (ciężarówek, samochodów dostawczych, midibusów i autobusów) w Şekerpınar, Çayırova, a główna fabryka BMC znajduje się w Pınarbaşı w Izmirze.

W Wielkiej Brytanii Wrightbus produkuje w Ballymenie. Alexander Dennis podaje, że obecnie produkuje podwozia autobusowe w Larbert w Szkocji, i nadal działa w Eastfield w Scarborough, gdzie Plaxton w 1988 r. skupił swoją produkcję w Scarborough.

Mapa się zmienia

W marcu 2023 r. Volvo Buses postanowiło zamknąć w pierwszym kwartale 2024 r. swoją fabrykę nadwozi we Wrocławiu i skupić produkcję w Europie na podwoziach, oferując w Europie kompletne autobusy miejskie i międzymiastowe oraz autokary wspólnie z zewnętrznymi producentami nadwozi. Prezes Volvo Buses powiedziała, że działalność europejska „has been loss-making for years” (od lat przynosi straty). Volvo Buses podało, że decyzja dotknie około 1 600 stanowisk, z czego około 1 500 we Wrocławiu, a zgodnie z listem intencyjnym nieruchomości miały zostać zbyte na rzecz Vargas Holding.

Po upadku Van Hool VDL Groep ogłosiła 11 czerwca 2024 r., że nabyła część tej firmy: miała przejąć całą własność intelektualną, prawa do wzorów, oprogramowanie, nazwy produktów, narzędzia i maszyny, a także fabrykę autobusów Van Hool w Macedonii Północnej, w której pracowało około 1 350 osób, a do zakładu Van Hool w Koningshooikt w Belgii rekrutowano około 250 pracowników Van Hool. VDL zapowiedziała wtedy, że „for the time being” (na razie) nie zintegruje przejętej działalności ze swoją działalnością w zakresie autobusów i autokarów; na targach Busworld w październiku 2025 r. przedstawiła integrację VDL Bus & Coach i VDL Van Hool jako VDL Bus Group.

Daimler Buses sięgnęło po produkcję kontraktową. Na mocy umowy podpisanej 11 września 2025 r. Otokar ma od września 2026 r. produkować dla Daimler Buses w swoim zakładzie w Sakaryi Mercedes-Benz Conecto z napędem konwencjonalnym; do czasu zawarcia umowy Conecto był produkowany wyłącznie w Hoşdere. Jako powód Daimler Buses podało duży popyt na autobusy Mercedes-Benz i Setra. Prezentacja Otokaru dla inwestorów za pierwsze półrocze 2026 r. nadal opisywała tę współpracę jako nadchodzącą; Otokar ma też od 2020 r. umowę produkcyjną z IVECO BUS. Daimler Buses zapowiedziało w lutym 2025 r., że do końca dekady zainwestuje około 150 mln euro w Mannheim i Neu-Ulm.

Solaris otworzył 23 czerwca 2026 r. nową halę montażu końcowego w Środzie Wielkopolskiej: ponad 7 000 m² dla autobusów elektrycznych o napędzie akumulatorowym o długości od 9 do 15 metrów, co zwiększa jego zdolności produkcyjne o około 500 pojazdów rocznie, w drodze do rocznej produkcji i sprzedaży na poziomie około 2 000 pojazdów. W tej samej gminie zabezpieczył ponad 47 hektarów pod kolejny, większy zakład, który ma obejmować także autobusy międzymiastowe; gotowość operacyjną zaplanowano na 2029 r.

W 2024 r. IVECO BUS dodało elektryczne E-WAY i HEULIEZ GX ELEC, produkowane do tej pory wyłącznie w Rorthais, do swoich linii w Annonay, które miały też przyjąć E-WAY H2 z ogniwami paliwowymi, i uruchomiło tam jednostkę montującą akumulatory; pierwsze GX ELEC i E-WAY zjechały z tych linii w 2024 r., a pierwszy E-WAY H2 w 2025 r. W październiku 2024 r. przywołało też plan inwestycyjny o wartości 600 mln euro „in the coming years” (w najbliższych latach), w większości przeznaczony na nową bezemisyjną platformę dla autobusów miejskich i międzymiastowych w Europie.

Alexander Dennis ogłosił w czerwcu 2025 r., że planuje zakończyć produkcję autobusów w Falkirk i Larbert w Szkocji, a następnie wycofał się z tego planu. Od tego czasu przystosował Larbert do produkcji podwozi, a 6 października 2026 r. jego prezes i dyrektor zarządzający powiedział, że firma produkuje tam podwozia autobusowe i „deliberately retained the ability to return to full bus body manufacturing if future demand supports it” (celowo zachowała możliwość powrotu do pełnej produkcji nadwozi autobusowych, jeśli przyszły popyt to uzasadni).

Holenderski producent autobusów elektrycznych Ebusco z siedzibą w Deurne dostarczył 19 autobusów w pierwszych dziewięciu miesiącach 2026 r. 9 października 2026 r. spółka poinformowała, że na pokrycie kosztów operacyjnych potrzebuje znacznego dodatkowego finansowania krótkoterminowego i że bez finansowania w najbliższych tygodniach wystąpi „material uncertainty about Ebusco’s ability to continue as a going concern” (istotna niepewność co do zdolności Ebusco do kontynuowania działalności).

Do Europy sprzedają też producenci spoza niej. Yutong podaje, że jego autobusy napędzane nowymi źródłami energii kursują w Europie, m.in. w krajach nordyckich, Wielkiej Brytanii, Francji i Holandii, od czasu jego pierwszego wejścia na rynek europejski w 2004 r.; w 2025 r. dostarczył na całym świecie 49 518 pojazdów, w tym 100 autobusów elektrycznych o napędzie akumulatorowym w Grecji. BYD zapowiedziało w październiku 2016 r. zakład montażu autobusów w Komárom na Węgrzech, który miał rozpocząć produkcję w pierwszym kwartale 2017 r.

Podwozia, nadwozia i części produkowane we własnym zakresie

Volvo Buses produkuje podwozia w Szwecji; zgodnie z modelem biznesowym ogłoszonym w marcu 2023 r. miało oferować w Europie kompletne autobusy i autokary we współpracy z wybranymi zewnętrznymi producentami nadwozi. Zakład MAN w Starachowicach produkuje podwozia autobusowe, a także kompletne autobusy miejskie, a silniki i akumulatory MAN pochodzą z Norymbergi. Alexander Dennis produkuje obecnie podwozia autobusowe w Larbert, CaetanoBus buduje podwozia, a także autobusy, a zakład IVECO BUS w Annonay obok kompletnych autobusów produkuje podwozia dla innego zakładu grupy. Strona Scanii poświęcona autobusom i autokarom wymienia autokar Scania Irizar i6S Efficient PHEV.

Daimler Buses produkuje w Neu-Ulm fotele do autobusów międzymiastowych i autokarów dla obu swoich marek, a w Neu-Ulm mieści się też centrum kompetencyjne lakierowania dla całej jego sieci produkcyjnej; do Conecto, który Otokar ma produkować w Sakaryi, Daimler Buses ma dostarczać wszystkie główne komponenty pojazdu i specjalistyczne wyposażenie produkcyjne. Temsa opracowuje i montuje własne pakiety akumulatorów w Adanie, a fabryka HOSAB-2 Karsana w Bursie produkuje nadwozia jego autobusów Jest, Atak i ATA.

To, jak napędzane są te autobusy, opisano w tekstach napędy autobusów miejskich i autobusy elektryczne, klasy stosowane dla autobusów miejskich, autobusów międzymiastowych i autokarów – w tekście klasy autobusów, a cele bezemisyjności obowiązujące producentów nowych autobusów miejskich – w tekście o unijnych normach emisji CO2 dla ciężarówek i autobusów.