Jakie silniki oferuje Iveco Crossway?

Karta modelu Iveco Crossway obejmuje następujące rodziny silników: IVECO Cursor 9 Euro VI (8,7 l), IVECO Tector 7 Euro VI (6,7 l), IVECO Cursor 9 CNG Euro VI (8,7 l). Moc wynosi 235–294 kW.

Kiedy rozpoczęto produkcję modelu Iveco Crossway?

Produkcję modelu Iveco Crossway rozpoczęto w 2006 roku.

Jaką skrzynię biegów ma Iveco Crossway?

Skrzynia biegów: Francuskie karty danych Line i Pop MY2024 z silnikiem wysokoprężnym: 6-biegowa skrzynia manualna ZF standardowo, opcjonalnie 6-biegowa skrzynia automatyczna ZF Ecolife 2 lub 7-biegowa Voith NXT; inne wersje i edycje się różnią (zob. uwagi).

Jaką długość ma Iveco Crossway?

Długość: 12 097 mm; Rozstaw osi: 6 200 mm.

Ilu pasażerów mieści Iveco Crossway?

Pojemność: 47 / 55 / 61 (10,8 / 12 / 13 m Line, francuska karta danych MY2024).

Iveco Crossway: dane techniczne i wersje

Crossway to autobus międzymiastowy Iveco Bus i, według samej firmy, jej największy sukces: zaprezentowany na targach AUTOTEC w Brnie w czerwcu 2006 r. w długościach 10,6; 12 i 12,8 m, zbudowany od tego czasu w ponad 70 000 egzemplarzy, które jubileuszowa strona Iveco liczy „across multiple generations” – ta sama strona odnotowuje modernizację stylistyczną w 2013 r. i nowy przód w 2023 r. Jest obecny w ponad 45 krajach i produkowany w miejscowości Vysoké Mýto w Czechach. Iveco twierdzi też, że co drugi autobus międzymiastowy sprzedawany w Europie to Crossway – jest to jego własna liczba, niesprawdzana tu w żadnym źródle spoza firmy.

Jedna nazwa obejmuje trzy długości, pięć wersji i cztery sposoby napędzania autobusu, a Iveco publikuje kartę danych niemal dla każdej kombinacji. Ta strona opiera się na jedenastu z nich – trzech angielskich kartach międzynarodowych z września 2023 r., angielskiej karcie międzynarodowej autobusu z napędem bateryjnym z kwietnia 2025 r. i siedmiu francuskich kartach MY2024 – a także na dwóch broszurach Iveco, dwóch komunikatach prasowych Iveco i własnych dokumentach producentów skrzyń biegów dotyczących skrzyń automatycznych. Każda poniższa wartość opisuje więc autobus z tych dokumentów, a nie ten wprowadzony w 2006 r. Edycja francuska i międzynarodowa różnią się w kilku miejscach; każdą rozbieżność przedstawiamy poniżej, zamiast ją rozstrzygać. Nowsza karta hiszpańska, której plik utworzono w styczniu 2026 r., różni się znowu w kilku wierszach; tylko jej masę całkowitą powtórzono w innym miejscu strony.

Trzy długości, pięć wersji

Nadwozia mają długość 10 757 mm, 12 097 mm i 12 962 mm przy rozstawie osi 5 300 mm, 6 200 mm i 7 065 mm, a wszystkie mają 2 550 mm szerokości. Wysokość wynosi 3 370 mm i 3 460 mm – na francuskich kartach Line i Pop oraz na międzynarodowej karcie Line opisana jako wysokość bez klimatyzacji i z klimatyzacją, na międzynarodowej karcie Pop wydrukowana bez opisu, a na karcie High Value opisana jako wysokość z klimatyzacją zintegrowaną wobec wysokości z klimatyzacją dachową. Autobus ma dwoje drzwi, przednie i środkowe, z wysokością wejścia 344 mm przy każdych z nich.

Iveco wymienia pięć wersji: Low Entry, Pop, Line, HV i Pro. Na wykorzystanych tu kartach autobusu z normalną podłogą występują tylko trzy środkowe, a Low Entry jest innym pojazdem, a nie wersją wyposażenia. Pop to wersja, którą Iveco sprzedaje do przewozów szkolnych – w broszurze „la meilleure solution pour le transport scolaire” – a więc przykład pojazdu opisanego w artykule o przewozach szkolnych, w których Europa nie przewiduje homologacji typu autobusu szkolnego; każda karta francuska, czy dotyczy wersji Pop, czy nie, wymienia piktogramy przewozu dzieci jako wyposażenie standardowe. Line to wersja, którą broszura przedstawia jako przeznaczoną na krótkie i średnie dystanse, a High Value – ta, której przypisuje komfort na dłuższych trasach; High Value jest oferowana tylko w długościach 12 i 13 m. Pop, Line i High Value to jedno nadwozie, dla którego broszura deklaruje „standardisation cross-range pour une optimisation de l’entretien”.

Liczba miejsc siedzących to pierwsze miejsce, w którym edycje się rozchodzą. Francuska karta Line MY2024 podaje 47, 55 i 61 miejsc dla trzech długości; międzynarodowa karta Line podaje 47 i 55, a następnie układ 13 m z 59 miejscami i maksimum 61; międzynarodowa karta Pop podaje 47, 55 i 61 z maksimum 63; francuska karta Pop – 47, 57 i 63. Każda z tych wartości to wydrukowany układ siedzeń, a nie liczba wyprowadzona, a karty międzynarodowe dodają, że układ siedzeń „can be changed in case of request”.

Program silników

Dwie rodziny silników wysokoprężnych, obie sześciocylindrowe rzędowe z układem common rail, obie deklarowane jako Euro VI etap E w pasku tytułowym każdej karty – miejsce tego etapu w kolejności opisano w artykule Euro 6 i Euro 7.

Tector 7 jest mniejszy i na francuskich kartach Line, Pop i High Value stanowi silnik standardowy: 6,7 litra, 235 kW (320 KM) przy 2 500 obr./min, 1 100 Nm w zakresie od 1 250 do 1 600 obr./min. Broszura nazywa go lżejszym silnikiem i oznacza jako kompatybilny z B100, a także z HVO i XTL; na francuskich kartach Pop i High Value B100 pojawia się wraz z opcjonalnym „TECTOR multifuel (B7 / HVO / B100)”. Cursor 9 ma pojemność 8,7 litra i występuje w dwóch stopniach mocy. Każda karta wersji wysokoprężnej z 2023 i 2024 r. podaje 265 kW (360 KM) przy 2 200 obr./min i 1 600 Nm przy 1 200 obr./min; tylko pierwsza kolumna karty High Value podaje 294 kW (400 cv) i 1 700 Nm. Karty Line, Pop, CNG i Mild Hybrid kończą się na 265 kW, dlatego wyższy stopień nie jest tu przedstawiany jako opcja dla całej gamy.

Francuskie karty Line i Pop przewidują standardowo 6-biegową skrzynię manualną ZF, a opcjonalnie sześciobiegową skrzynię automatyczną ZF Ecolife 2 lub siedmiobiegową Voith NXT, każdą z adnotacją „ralentisseur intégré”, czyli zintegrowany retarder; karta High Value przewiduje standardowo Ecolife 2, a NXT i skrzynię manualną jako opcje. Skrzynie automatyczne to jednostki z przekładnią hydrokinetyczną – karta informacyjna ZF EcoLife 2 opisuje jej przekładnię hydrokinetyczną, a Voith podaje, że przekładnia hydrokinetyczna jego skrzyń DIWA jest „still in use today”, i nazywa NXT ich najnowszą generacją – a nie zautomatyzowane skrzynie manualne opisane w artykule o zautomatyzowanych skrzyniach manualnych. Obok skrzyni manualnej karty Line i Pop wymieniają dekompresyjny hamulec silnikowy i elektromagnetyczny retarder sprzężony z hamulcem roboczym, który można odłączyć w celu sterowania ręcznego – stopniowany układ opisany w artykule o retarderach i hamowaniu silnikiem. Oś tylna to na każdej karcie francuskiej Meritor U17X z przełożeniem seryjnym 4,63 (8x37) – wartość przełożenia osi, którą karty międzynarodowe podają inaczej. Układ oczyszczania spalin nosi nazwę HI-SCR na francuskich kartach wersji wysokoprężnych i na międzynarodowej karcie Pop oraz HI-eSCR na międzynarodowej karcie Line, ze zbiornikiem AdBlue 80 l na każdej karcie wersji wysokoprężnej – tę architekturę omawia artykuł o AdBlue i układzie SCR.

Gaz, mild hybrid i napęd elektryczny

Crossway na gaz ziemny ma silnik Cursor 9 CNG o mocy 265 kW, tankowany przez złącza NGV1 i NGV2. Francuskie karty CNG deklarują zgodność jego instalacji zasilania gazem z regulaminem ONZ nr 110 („conforme règlement R110”); międzynarodowa karta CNG nie wspomina o tym regulaminie. Ilość przewożonego gazu to jedna z rozbieżności: francuskie karty CNG MY2024 podają cztery wzdłużne butle po 315 litrów, łącznie 1 260 litrów, podczas gdy międzynarodowa karta CNG podaje jako wyposażenie standardowe 1 280 litrów w butlach klasy III, a obok, jako opcję, 1 260 litrów w klasie IV. Broszura umieszcza butle w całości zintegrowane w dachu i przypisuje temu „la hauteur la plus basse du marché”; karta międzynarodowa podaje 3 455 mm, a francuskie 3 460 mm, czyli wysokość wersji wysokoprężnej z klimatyzacją. Iveco oznacza ten sam silnik jako kompatybilny z biometanem; biometan jako paliwo do pojazdów omawia artykuł o LNG i bio-LNG. Lista skrzyń biegów jest krótsza: Ecolife 2 standardowo, Voith NXT opcjonalnie, bez żadnej skrzyni manualnej.

Karta Mild Hybrid podaje dla układu hybrydowego 25 kW mocy ciągłej i 35 kW mocy szczytowej przy 300 Nm oraz wymienia akumulator litowy o pojemności 1 kWh na dachu; nie podaje napięcia układu. Wartość 48 V pochodzi z broszury gamy, która opisuje układ jako akumulator 48 V z generatorem 35 kW sprzężonym ze skrzynią biegów. Nie jest to silnik spalinowy i nie jest tu tak traktowany. Karta podaje jedną wysokość, 3 582 mm, i umieszcza akumulator wraz z jego jednostką chłodzącą w tylnej części dachu. Jako skrzynię biegów wymienia tylko Voith NXT z funkcją hybrydową.

Crossway ELEC ma własną kartę danych w międzynarodowej witrynie Iveco, CROSSWAY HIGH VALUE 12/13 m – ELECTRIC, wydanie z kwietnia 2025 r., obok sześciostronicowej broszury i komunikatu Iveco Group z 3 grudnia 2024 r. Karta wymienia jako standard cztery pakiety akumulatorów, 277 kWh, a jako opcje trzy (208 kWh), pięć (346 kWh) lub sześć (415 kWh); centralny silnik Siemens o mocy szczytowej 290 kW i 185 kW przez 30 minut, z momentem 3 000 Nm; oraz ładowanie nocne przez wtyk CCS Combo 2. Broszura i komunikat dodają pakiety NMC 69 kWh montowane przez FPT Industrial, nazwę silnika, Siemens Elfa III, oraz zasięg od 450 do 500 km, który komunikat podaje dla sześciu pakietów; karta nie podaje zasięgu. Ładowanie na poziomie megawatów omawia artykuł o ładowaniu megawatowym, a napędy wysokoprężne, gazowe i akumulatorowe – artykuł o napędach autobusów miejskich.

Masy i dostępność

Maksymalna masa całkowita wynosi 19 000 kg z silnikiem Cursor 9 i 18 000 kg z silnikiem Tector 7, z przypisem na kartach międzynarodowych, zgodnie z którym dopuszczalny nacisk na oś i masa całkowita zależą od kraju rejestracji; karta ELEC podaje 19 500 kg z tym samym przypisem, podobnie jak hiszpańska karta wersji wysokoprężnej z 2026 r. dla silnika Cursor 9. Francuska karta Pop podaje naciski na oś przednią i tylną w kolejności odwrotnej niż każda inna karta, w tym jej własny międzynarodowy odpowiednik, dlatego nie publikujemy tu nacisku na oś w żadnym z tych układów.

Na francuskich kartach Line, Pop i Mild Hybrid oraz na kartach CNG Line i Pop dostępność to przygotowanie, a nie wyposażenie: wymieniają one jako standard przygotowanie miejsca zarezerwowanego według załącznika VIII do R107 i dwa siedzenia PMR, a podnośnik dla wózków inwalidzkich jako opcję, podczas gdy obie karty High Value wymieniają podnośnik i dwa siedzenia PMR jako standard. Karty międzynarodowe, w tym karta High Value ELEC, wymieniają natomiast jako opcję pochylnię hydrauliczną. Wąskie, jednoskrzydłowe drzwi środkowe o szerokości 800 mm, oferowane jako opcja na każdej karcie francuskiej wobec standardowych dwuskrzydłowych drzwi 1 200 mm, są same oznaczone jako „interdit UFR” – niedostępne dla osób na wózkach – i właśnie te wąskie drzwi są wyposażeniem standardowym na międzynarodowych kartach Line i CNG oraz na liście wyposażenia międzynarodowej karty Pop. Wymagania dotyczące dostępności omawia artykuł o dostępności autobusów, a wymagania dotyczące drzwi – artykuł o układzie drzwi. Francuskie karty opatrują nagłówek swojej sekcji bezpieczeństwa odwołaniem do ogólnego rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa 2019/2144 i wymieniają pakiet pozycja po pozycji – BSIS, MOIS, REV, ISA, DDAW, TPMS i ESS standardowo, lewostronny BSIS i automatyczne hamowanie awaryjne opcjonalnie, to ostatnie z adnotacją „obligatoire en Classe III” – listę tę objaśnia artykuł o obowiązkowych systemach wspomagania kierowcy.

Uwagi do źródeł

Zestawienie danych dotyczy Crossway Line 12 m. Długości w gamie wynoszą 10 757 mm, 12 097 mm i 12 962 mm przy rozstawie osi 5 300 mm, 6 200 mm i 7 065 mm, wszystkie przy szerokości 2 550 mm, ze zwisami przednim i tylnym 2 165 / 3 292 mm i 2 605 / 3 292 mm oraz, na kartach francuskich, rozstawem kół przednich i tylnych 2 068 / 1 814 mm. Wysokość wynosi 3 370 / 3 460 mm na kartach Line i Pop obu edycji, z opisem „sans / avec AC” na francuskich, wydrukowana jako 3 460 / 3 370 pod opisem „WITH / WITHOUT AC” na międzynarodowej karcie Line i bez opisu na międzynarodowej karcie Pop; karta High Value podaje tę samą parę jako „avec AC intégrée / avec AC de toit”, więc 3 370 mm nie jest tam wartością bez klimatyzacji. Nadwozie wersji na gaz ziemny ma jednolicie 3 460 mm na kartach francuskich i 3 455 mm na międzynarodowej, a broszura umieszcza jego butle w całości zintegrowane w dachu; Mild Hybrid ma jedną wysokość, 3 582 mm. Wysokość wewnętrzna w przejściu wynosi 2 280 mm na każdej karcie francuskiej i na międzynarodowej karcie Line oraz 1 991 mm na międzynarodowej karcie CNG. Wysokość wejścia przy drzwiach przednich i środkowych wynosi po 344 mm. Kąty natarcia i zejścia wynoszą 8,3 i 8 stopni. Iveco publikuje PROMIENIE skrętu, a nie średnicę zawracania: od krawężnika do krawężnika 7 820 mm, 8 990 mm i 10 120 mm dla trzech długości oraz od ściany do ściany 9 250 mm, 10 770 mm i 11 900 mm. Pojemność luków bagażowych na kartach francuskich wynosi 3; 5,1 i 6,1 m³ bez pochylni oraz 2; 4,1 i 5,1 z pochylnią, wobec 3,5; 5,7 i 6,8 na kartach międzynarodowych, które nie podają wariantu z pochylnią; półki bagażowe wewnątrz mają 2,4; 2,8 i 3 m³, z wyjątkiem międzynarodowej karty CNG, która podaje 2,2 i 2,4 dla 12 i 13 m. Maksymalna masa całkowita wynosi 19 000 kg z silnikiem Cursor 9 i 18 000 kg z silnikiem Tector 7, z przypisem na kartach międzynarodowych, zgodnie z którym maksymalny nacisk na oś i maksymalna masa całkowita zależą od kraju rejestracji. Iveco nie podaje formuły kołowej w żadnym otwartym dokumencie dotyczącym Crossway i ten zapis również jej nie podaje. Moc wynosi 265 kW (360 KM) przy 2 200 obr./min i 294 kW (400 cv) przy 2 200 obr./min dla silnika Cursor 9 oraz 235 kW (320 KM) przy 2 500 obr./min dla silnika Tector 7, przy momencie 1 600 Nm i 1 700 Nm przy 1 200 obr./min oraz 1 100 Nm w zakresie od 1 250 do 1 600 obr./min; kolumna 294 kW występuje wyłącznie na karcie High Value, a karty Line, Pop, CNG i Mild Hybrid kończą się na 265 kW. Cursor 9 na gaz ziemny ma w obu edycjach 265 kW (360 KM) przy 2 200 obr./min, a jego moment obrotowy to rozbieżność odnotowana wyżej – 1 620 Nm na francuskich kartach MY2024 i w broszurze, 1 600 Nm na karcie międzynarodowej. Broszura podaje kompatybilność z paliwami: Tector 7 – olej napędowy, HVO, XTL i B100, Cursor 9 – olej napędowy, HVO i XTL, Cursor 9 CNG – gaz ziemny i biometan; francuskie karty Pop i High Value wymieniają B100 poprzez opcjonalny „TECTOR multifuel (B7 / HVO / B100)”. Maszyna elektryczna wersji mild hybrid nie jest silnikiem spalinowym i nie została wyżej wymieniona jako silnik: francuska karta Mild Hybrid podaje dla układu hybrydowego 25 kW mocy ciągłej i 35 kW mocy szczytowej przy 300 Nm, a broszura opisuje układ jako akumulator 48 V z generatorem 35 kW sprzężonym ze skrzynią biegów. Liczba miejsc siedzących różni się w zależności od dokumentu i każda wartość jest wydrukowana, a nie wyprowadzona: 47, 55 i 61 na francuskiej karcie Line MY2024; 47 i 55 z 59-miejscowym układem 13 m i maksimum 61 na międzynarodowej karcie Line; 47, 55 i 61 z maksimum 63 na międzynarodowej karcie Pop; 47, 57 i 63 na francuskiej karcie Pop; 55 przy 12 m i 59 przy 13 m z maksimum 63, przedstawionym jako 57+4+2, na międzynarodowej karcie CNG; oraz 47, 57 i 63 na francuskiej karcie Mild Hybrid, której własny przypis brzmi „55 ou 61 en version LINE”. Francuskie karty MY2024 podają oś tylną Meritor U17X z centralną pojedynczą redukcją i przełożeniem seryjnym 4,63 (8x37), wobec 5,63 dla silnika Cursor 9 i 5,29 dla silnika Tector 7 na międzynarodowej karcie Pop oraz 5,63 na międzynarodowej karcie CNG; oś przednia to R175E z niezależnym zawieszeniem kół i układem kierowniczym ZF 8098, opony mają rozmiar 295/80 R 22.5, a francuskie karty wersji wysokoprężnych podają zbiornik paliwa 310 l i zbiornik AdBlue 80 l, podczas gdy międzynarodowe karty wersji wysokoprężnych podają zbiornik 220 litrów, 350 litrów w wersji 10,8 m, z tym samym zbiornikiem AdBlue 80 litrów. Pojemność zbiorników gazu to kolejna rozbieżność między edycjami: trzy francuskie karty CNG MY2024 podają „4 bouteilles longitudinales de 315 litres (1260 litres)”, podczas gdy międzynarodowa karta CNG podaje jako wyposażenie standardowe 1 280 litrów w butlach klasy III, a obok, w kolumnie OPTIONAL, 1 260 litrów w klasie IV. Obie edycje podają tankowanie przez NGV1 i NGV2; francuskie karty CNG deklarują instalację zasilania gazem jako „conforme règlement R110”, o czym karta międzynarodowa nie wspomina. Jako standardową skrzynię biegów francuskie karty CNG wymieniają ZF Ecolife 2, a międzynarodowa – „Automatic ZF Ecolife”, obie z Voith NXT jako opcją i bez żadnej skrzyni manualnej. Wśród francuskich kart wersji wysokoprężnych Line i Pop przewidują standardowo 6-biegową skrzynię manualną ZF, a skrzynie automatyczne Ecolife 2 i Voith NXT jako opcje, High Value – standardowo Ecolife 2, a NXT i skrzynię manualną jako opcje, Mild Hybrid zaś wymienia tylko Voith NXT z funkcją mild hybrid; wiersz skrzyni biegów międzynarodowych kart Line i Pop wersji wysokoprężnych, „C9: Automatic ZF Ecolife / T7: Mechanical ZF Ecolife”, jest wewnętrznie sprzeczny i nie został przyjęty. Układ hamulcowy to EBS i ESP, z hamulcami tarczowymi z przodu i z tyłu na kartach międzynarodowych. Francuskie karty Line, Pop i High Value wersji wysokoprężnych wymieniają dekompresyjny hamulec silnikowy, a karty Line i Pop obok standardowej skrzyni manualnej – elektromagnetyczny retarder sprzężony z hamulcem roboczym, który można odłączyć w celu sterowania ręcznego, na karcie High Value opcjonalny; każda skrzynia automatyczna jest wymieniona z adnotacją „ralentisseur intégré”, który karta Mild Hybrid nazywa „Ralentisseur hydraulique Voith intégré”, a karty międzynarodowe – „Hydraulic integrated retarder”. Układ oczyszczania spalin to HI-SCR na francuskich kartach wersji wysokoprężnych i na międzynarodowej karcie Pop oraz HI-eSCR na międzynarodowej karcie Line, której komponenty wymieniono jako katalizator utleniający, filtr cząstek stałych, selektywną redukcję katalityczną i katalizator oczyszczający. Francuskie karty wymieniają pakiet z ogólnego rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa pozycja po pozycji pod nagłówkiem „EQUIPEMENT DE SECURITE GSR – B (2019/2144)” – BSIS, MOIS, REV, ISA, DDAW, TPMS, ESS i cyberbezpieczeństwo standardowo – z lewostronnym BSIS jako opcją i AEBS jako opcją z adnotacją „obligatoire en Classe III”. Na francuskich kartach Line, Pop i Mild Hybrid oraz na kartach CNG Line i Pop dostępność to przygotowanie, a nie wyposażenie: „Prédisposition UFR aménagement de l’espace réservé (R107 annexe VIII)” i dwa siedzenia PMR są standardem, a podnośnik dla wózków inwalidzkich – opcją; obie karty High Value wymieniają podnośnik i dwa siedzenia PMR jako standard. Drzwi oznaczone na kartach francuskich jako „interdit UFR” to jednoskrzydłowe drzwi środkowe 800 mm, wymienione w ich kolumnie OPTION obok standardowych dwuskrzydłowych drzwi środkowych 1 200 mm – te same wąskie drzwi, które międzynarodowe karty Line i CNG przewidują jako standard i które lista wyposażenia międzynarodowej karty Pop czyni standardem wbrew własnej tabeli wymiarów, dlatego ten zapis nie podaje jednej szerokości drzwi środkowych. Międzynarodowa karta CROSSWAY ELEC z kwietnia 2025 r. (CROSSWAY HIGH VALUE 12/13 m – ELECTRIC) podaje nadwozia o długości 12 097 i 12 962 mm, wysokość 3 652 mm z klimatyzacją i 3 658 mm z pompą ciepła, 4 pakiety akumulatorów o pojemności 277 kWh jako standard oraz 3 pakiety o pojemności 208 kWh, 5 o pojemności 346 kWh lub 6 o pojemności 415 kWh jako opcje, centralny silnik Siemens o mocy szczytowej 290 kW i maksymalnej 185 kW przez 30 minut, z momentem 3 000 Nm, ładowanie nocne przez wtyk CCS Combo 2, przełożenie osi 6,17 (6x37), opony 295/80 R 22.5, maksymalną masę całkowitą 19 500 kg oraz 57 miejsc siedzących przy 12 m i maksymalnie 63 miejsca siedzące przy 13 m. Przy czterech pakietach karta podaje pojemność luków bagażowych 3,9 / 5,1 m³ przy 12 m i 5 / 6,2 przy 13 m, z podnośnikiem / bez podnośnika, oraz półki bagażowe 1,7 m³ przy 12 m i 1,8 przy 13 m („Double Door”). Jego broszura i komunikat Iveco Group z 3 grudnia 2024 r. dodają pakiety NMC 69 kWh montowane przez FPT Industrial, nazwę silnika, Siemens Elfa III, zasięg od 450 do 500 km, który komunikat podaje dla sześciu pakietów, oraz do 57 pasażerów przy 12 m i 63 przy 13 m, w tym pięć miejsc siedzących z tyłu. Wartości bagażowe podaje tylko komunikat: przy czterech pakietach „up to” 5,1 m³ luków bagażowych przy 12 m i 6,2 przy 13 m oraz półki bagażowe wewnątrz 2,8 m³ przy 12 m i 3 przy 13 m – rozbieżność między edycjami wobec wartości 1,7 i 1,8 z karty, pozostawiona bez rozstrzygnięcia. Komunikat dodaje, że elektryczny układ napędowy jest taki sam jak w Low Entry ELEC, że dostawy miały się rozpocząć w 2025 r. i że pojazd pokazany w Lyonie był wersją 13 m z czterema pakietami i 61 miejscami siedzącymi. Iveco podaje dostępność w klasie II i klasie III w tekście opisowym – dla wersji mild hybrid z silnikiem wysokoprężnym i na gaz ziemny w broszurze gamy oraz dla ELEC 12 i 13 m w jego własnej broszurze i w komunikacie – ale żadna karta danych autobusu z normalną podłogą nie przypisuje żadnemu wariantowi klasy według regulaminu ONZ nr 107 (osobna karta Low Entry ELEC ma nagłówek „Classe II”), dlatego nie zapisano tu żadnej klasy. Nowsza karta hiszpańska, CROSSWAY LINE/POP/HV 10,8/12/13 m – DIESEL / HÍBRIDO, której plik utworzono w styczniu 2026 r., różni się od edycji z 2023 i 2024 r. w kilku wierszach: „M.M.A.” 19 500 kg z silnikiem Cursor 9 wobec 18 000 kg z silnikiem Tector 7; 1 650 Nm w zakresie od 1 125 do 1 550 obr./min dla silnika Cursor 9; wysokość 3 455 / 3 385 mm pod opisem „con o sin A.C.”; wysokość wejścia 349 mm przy obu drzwiach; promienie skrętu od krawężnika do krawężnika 7 780, 8 940 i 10 005 mm oraz od ściany do ściany 9 225, 10 715 i 11 810 mm; kąty natarcia i zejścia 10,2 / 8 stopni przy 10,8 m i 8,2 / 8 przy 12 i 13 m; 47, 55 i 59 miejsc siedzących dla trzech długości z maksimum 63 miejsc; luki bagażowe – / 3,3; 3,9 / 5,1 i 5 / 6,2 m³ pod opisem „PCD/PCS”; półki bagażowe wewnątrz 2 / 2,3; 2,5 / 2,8 i 2,8 / 3,1 m³ pod opisem „Puerta doble con / sin plataforma”; przełożenie osi tylnej 5,29 (7 x 37); drzwi środkowe wydrukowane w tabeli wymiarów jako 800 / 1 200 mm, z adnotacją przy drzwiach 800 mm „No es posible para versión HV”, ale jednoskrzydłowe drzwi środkowe 800 mm jako standard na liście wyposażenia i dwuskrzydłowe drzwi 1 200 mm jako opcję „(opción para LINE)”; automatyczną skrzynię ZF Ecolife zarówno z silnikiem Cursor 9, jak i z silnikiem Tector 7; a wśród opcji Cursor 9 o mocy 400 CV bez wskazania wersji oraz zbiornik oleju napędowego 310 lub 430 litrów obok standardowego 220 litrów (350 litrów dla wersji 10,8 m). Jej wartości nie są wykorzystywane w innych miejscach tego zapisu. Ze strony jubileuszowej, w całości w ujęciu samego Iveco: premiera na targach AUTOTEC w Brnie w czerwcu 2006 r. po przedpremierowym pokazie w Litomyšlu, w trzech długościach 10,6; 12 i 12,8 m; produkcja w Vysoké Mýto; „more than 70,000 units produced across multiple generations”, gama zmodernizowana stylistycznie w 2013 r. i wyposażona w nowy przód w 2023 r.; obecność w ponad 45 krajach; obecnie pięć wersji: Low Entry, Pop, Line, HV i Pro; gaz ziemny od 2017 r., hybryda od 2022 r., B100 od 2024 r. i napęd bateryjny w 2023 i 2024 r.; trzyosiowy Low Entry 14,5 m dodany w 2017 r. Twierdzenia Iveco, że co drugi autobus międzymiastowy sprzedawany w Europie to Crossway, nie zweryfikowano w żadnym źródle spoza Iveco.

Iveco Crossway

Przegląd modelu

Trzy długości, pięć wersji

Program silników

Gaz, mild hybrid i napęd elektryczny

Masy i dostępność

Krótkie odpowiedzi

Artykuły, w których występuje model Iveco Crossway

Inne modele Iveco w tym serwisie

Źródła