Iveco Eurocargo

Przegląd i generacje

Eurocargo to średni samochód ciężarowy Iveco – od 7,5 do 19 ton według komunikatu firmy z 2023 r. – produkowany w Brescii. Iveco dwukrotnie podaje na piśmie rok premiery, 1991: w materiałach prasowych wydanych w Londynie 28 listopada 2013 r. oraz w komunikacie z 2021 r. z okazji zjazdu z linii w Brescii 600 000. egzemplarza Eurocargo, który nazywa go „Bertone-designed”. W 1992 r. zdobył tytuł International Truck of the Year i nadal jest produkowany; komunikat z 2021 r. podaje zatrudnienie w zakładzie w Brescii na około 1 600 osób, wobec około 2 300 w materiałach z 2013 r.

Własna lista kamieni milowych w materiałach z 2013 r., wydrukowana jako oś czasu, obejmuje: 1991 – premiera EuroCargo, 1992 – International Truck of the Year, 1997 – „MY 97”, 1999 – gama EL do dystrybucji miejskiej, 2001 – Eurocargo Tector, 2003 – „MY 2003”, 2006 – modele Euro 4 i Euro 5, 2008 – nowy Eurocargo i 2013 – pojazd Euro VI (w części opisowej materiały te datują wprowadzenie silnika Tector na 2000 r., podczas gdy ich własna tabela podaje 2001 r.). W tej historii materiały z 2013 r. odnotowują jedną datowaną zmianę w gamie silników: czterocylindrowy Tector 5 Euro VI o mocy 210 KM zastąpił sześciocylindrowy Tector 6 Euro V o mocy 220 KM, a korzyść z tej zamiany we wszystkich zastosowaniach określają jako „a reduction in fuel consumption equivalent to 4.5%”.

Eurocargo jest produkowany od 1991 r. Opisana tu gama to obecna gama europejska, odczytana z trzech broszur Iveco zawierających te same tabele: wydania brytyjskiego M2330901UK z 05/25, wydania głównego M2330901MASTER z 05/24 i wydania Model Year 26 M2645901MASTER z 07/26. Tam, gdzie zamiast nich wykorzystano materiały prasowe z 2013 r. lub australijskie karty Iveco, są one wymienione z nazwy. Obecne broszury Iveco wymieniają zastosowania: dostawy miejskie, dostawy regionalne, budownictwo, usługi komunalne i zastosowania terenowe; materiały prasowe z 2013 r. wymieniały rodzaje zabudów od śmieciarek i wywrotek po konfiguracje przeciwpożarowe. Iveco podsumowuje obecną gamę jako 11 dopuszczalnych mas całkowitych, 17 rozstawów osi, 7 stopni mocy silników, 2 rodzaje paliwa, 4 rodzaje skrzyń biegów, 4 rodzaje zawieszenia i 4 rodzaje kabin, „giving over 11,000 vehicle combinations”.

Kabina i nadwozie

Cztery rodzaje kabin mają oznaczenia: MLC – kabina dzienna z niskim dachem; MLL – kabina sypialna z niskim i wysokim dachem; MLD – kabina brygadowa. Każda jest oferowana w wersji z jednym i z dwoma stopniami wejściowymi, i to liczba stopni, a nie kabina, dzieli poniższe tabele modeli. Materiały prasowe z 2013 r. podają dla całej gamy zakres długości zabudowy od 4 265 do 10 175 mm oraz kąt skrętu 52 stopni.

Broszura MY26 opisuje wyposażenie obecnej kabiny. Na zewnątrz wymienia światła do jazdy dziennej LED w standardzie, radar dla funkcji ADAS, stopnie i uchwyty umożliwiające dostęp do przedniej szyby oraz boczne deflektory powietrza, które według niej mają utrzymywać drzwi i lusterka w czystości przy złej pogodzie; to samo wydanie wprowadza nowy schemat kolorystyczny nadwozia, który nazywa „IVECO Grey” z „a touch of red”. We wnętrzu podaje 10-calowy zestaw wskaźników i 7-calowy wyświetlacz centralny z radiem DAB na desce rozdzielczej, a także przełączniki na kierownicy i kolumnie kierownicy, które według broszury pozwalają kierowcy mieć wszystko w zasięgu ręki.

Silniki

Siedem stopni mocy silników wysokoprężnych rozkłada się na dwie rodziny silników. Tector 5 to czterocylindrowy silnik o pojemności 4,5 litra w trzech stopniach mocy: 118 kW (160 KM) i 137 kW (190 KM), oba przy 2 200 obr./min, oraz 152 kW (210 KM) przy 2 500 obr./min, z momentem 680, 700 i 750 Nm. Materiały prasowe Iveco dotyczące Euro VI z 2013 r. podają, że Tector 5 o mocy 210 KM zastępuje sześciocylindrowy Tector 6 o mocy 220 KM z gamy Euro V; deklaracja tych materiałów dotycząca ładowności to odrębne, bardziej ogólne zdanie, niezwiązane z tą zamianą.

Tector 7 to sześciocylindrowy silnik o pojemności 6,7 litra w czterech stopniach mocy, wszystkich przy 2 500 obr./min: 162 kW (220 KM), 185 kW (250 KM), 206 kW (281 KM) i 235 kW (320 KM), z momentem 800, 850, 1 000 i 1 100 Nm. Stopień 250 KM utrzymuje 850 Nm od 1 250 do 2 050 obr./min.

Oba są opisane jako silniki HI-eSCR w karcie specyfikacji silników Iveco (strony 14–15 materiałów prasowych Euro VI z 2013 r., wydanej także jako osobny PDF). Karta ta podaje dla obu rodzin średnicę cylindra 104 mm i skok tłoka 132 mm, 4 zawory na cylinder, rozrząd górnozaworowy, wtrysk Common Rail pod ciśnieniem 1 600 bar, turbodoładowanie typu wastegate oraz masę na sucho wydrukowaną jako „400” dla Tector 5 i „530” dla Tector 7, bez podania jednostki. Recyrkulację spalin podaje jako „None”, a układ oczyszczania spalin jako „HI-eSCR (DOC + pDPF +SCR + CUC)”, z okresem wymiany oleju 80 000 km i obsługą DPF przy 300 000 km. Materiały z 2013 r. opisują ten układ jako ograniczający emisję tlenków azotu o ponad 95% bez recyrkulacji spalin i bez aktywnie regenerowanego filtra cząstek stałych oraz podają, że TÜV poświadczył dla niego zmniejszenie zużycia paliwa o 2,33%. Według deklaracji producenta z 2013 r. był to więc SCR bez recyrkulacji spalin. Żadna z trzech obecnych broszur nie opisuje układu oczyszczania spalin, a komunikat Iveco Trucks Australia z 2025 r. nazywa układ HI-SCR, a nie HI-eSCR; powyższy opis jest opisem Iveco z 2013 r., a żaden otwarty dokument nie podaje takiego opisu dla ciężarówki Model Year 26.

Silnik na gaz ziemny

6,7-litrowy silnik CNG jest oferowany w wersjach 220, 250 i 280 KM z momentem 800, 850 i 1 000 Nm, w modelach od 11 000 do 19 000 kg w tabelach broszur dla wersji gazowej. Iveco nie podaje dla niego wartości w kilowatach w żadnym dokumencie, który ta strona mogła otworzyć, a tabela silników wysokoprężnych powyżej nie ma wiersza gazowego. Wydania brytyjskie i główne broszury podają, że pojazd gazowy ma certyfikat PIEK Quiet Truck Test przy poziomie poniżej 72 dB; wydanie MY26 pomija to zdanie. Wszystkie trzy broszury podają, że dzięki odstępstwu UE pojazdy CNG o masie 18 t mogą mieć dodatkową masę rekompensującą wzrost masy własnej, a dla pojazdów poniżej 18 t dostępna jest jako rekompensata opcjonalnie wyższa dopuszczalna masa całkowita na tabliczce znamionowej; nie podają ani wartości, ani aktu prawnego.

Skrzynia biegów

Obecna oferta to 6- i 9-biegowe skrzynie manualne, 8-biegowa skrzynia automatyczna ZF i 6-biegowa skrzynia automatyczna Allison, a żadna z obecnych broszur w ogóle nie wymienia zautomatyzowanej skrzyni manualnej. Żadna też nie mówi, jak zbudowana jest którakolwiek ze skrzyń automatycznych: Iveco wspomina o przekładni hydrokinetycznej tylko raz, w materiałach prasowych z 2013 r. i wyłącznie w odniesieniu do skrzyni Allison, którą wtedy oferowało w całej gamie 4x2, „available for the entire 4x2 range”, zapewniającej „maximum comfort on urban missions, where an average of 1,200 gear changes are made per day”. W 2013 r. gama oferowała również sześć manualnych skrzyń ZF z 5, 6 i 9 biegami oraz cztery zautomatyzowane skrzynie ZF Eurotronic z 6 i 12 biegami. Komunikat z 2023 r. podaje, że 8-biegowa ZF8-HP ma stać się wyborem domyślnym, zapewniając „a reduction in fuel consumption of up to 5%”. Broszura MY26 dodaje przystawki odbioru mocy typu sandwich przy skrzyniach automatycznych.

Australijskie karty Iveco podają przełożenia obu obecnych skrzyń automatycznych: ZF8AP – 4,890; 3,123; 2,033; 1,639; 1,254; 1,000; 0,840 i 0,639 oraz 4,250 dla biegu wstecznego; Allison 3000 – 3,49; 1,86; 1,41; 1,00; 0,75 i 0,65 oraz 5,03 dla biegu wstecznego.

Osie, zawieszenie i hamulce

Konfiguracje osi w tabelach broszur to 4x2 i 4x4, i żadne inne. Terenowy 4x4 to 110E o masie 11 500 kg i 120E o masie 12 000 kg przy masie całkowitej zespołu pojazdów 21 000 kg oraz 150E o masie 15 000 kg przy 24 000 kg, z silnikiem Tector 7 o mocy 250, 280 i 320 KM oraz 6-biegową skrzynią manualną lub 8-biegową ZF. Australijska karta Iveco dla wersji 4x4 podaje dla ML150E32W maksymalną masę całkowitą 15 000 kg i masę całkowitą zespołu pojazdów 19 000 kg, z 6-biegową skrzynią manualną. Broszura MY26 dodaje „a provision for a 3rd axle addition” w modelach 16- i 18-tonowych, przy czym układy trzeciej osi są programowane „during the conversion” i „managed as on an original 6x2 vehicle”; żaden z przeczytanych tu dokumentów Iveco nie wymienia 6x2 wśród konfiguracji fabrycznych.

Według kart australijskich przełożenie przekładni głównej zmienia się wraz ze skrzynią biegów i modelem, a nie tylko z silnikiem: przełożenia tylnej osi wynoszą 3,9 ze skrzynią ZF i 3,73 ze skrzynią Allison w ML140, 4,13 i 3,40 w ML150 i ML160, 5,29 i 4,63 w ML180 oraz 5,72 w wersji 4x4.

Zawieszenie to według kart australijskich resory paraboliczne lub wzmocnione paraboliczne, resory półeliptyczne albo zawieszenie pneumatyczne tylko na tylnej osi lub na obu osiach, sterowane przez ECAS. Te same karty podają wentylowane hamulce tarczowe 377 x 45 mm w ML140, ML150 z kabiną brygadową i ML160 oraz 432 x 45 mm w ML180, wobec hamulców bębnowych w wersji 4x4; w części dotyczącej hamulców wymieniono hamulec wydechowy, osuszacz powietrza i chłodzoną cieczą sprężarkę 360 cm³. Materiały z 2013 r. podają maksymalną wartość hamowania silnikiem 100 dla Tector 5 i 150 dla Tector 7, ale drukują jednostkę jako „kwh” – jednostkę energii – dlatego nie przypisujemy im tu żadnej wartości mocy hamowania.

Wymiary i masy

Masy. Iveco publikuje masy Eurocargo w postaci drabiny, a nie jednej liczby. W wersji 4x2 maksymalna masa całkowita rośnie od 7 500 kg w 75E przez 8 000, 9 000, 10 000, 11 000, 12 000, 14 000, 15 000, 16 000 i 18 000 kg do 19 000 kg w 190EL. W wersjach wysokoprężnych maksymalna masa całkowita zespołu pojazdów nie rośnie wraz z nią płynnie: 16 500 kg w najlżejszej parze i 18 000 kg w kolejnych pięciu modelach, a następnie, w kolumnie, którą broszury opatrują nagłówkiem „up to”, 26 000 kg w 120E i 140E oraz 35 000 kg od 150E wzwyż. Te same kody modeli w wersji CNG wyglądają inaczej: 26 000 kg w każdym modelu gazowym z dwoma stopniami wejściowymi, mniej niż w wersji wysokoprężnej od 150E wzwyż, oraz 19 000 kg w parze z jednym stopniem, więcej niż 18 000 kg wersji wysokoprężnej. Według naszego odejmowania w wersji wysokoprężnej 150E o masie 15 000 kg i 140E o masie 14 000 kg różnią się o jedną tonę maksymalnej masy całkowitej i o dziewięć ton wydrukowanej maksymalnej masy zespołu, podczas gdy w wersji gazowej oba modele mają 26 000 kg – różnica między tymi dwoma rodzajami wartości to temat artykułu o maksymalnej masie całkowitej pojazdu i zespołu pojazdów. Na szczycie gamy różnica między 19 000 kg wysokoprężnego 190EL a jego masą zespołu do 35 000 kg wynosi 16 000 kg – to także nasze odejmowanie, a nie stwierdzenie Iveco, i nie jest to dopuszczalna masa przyczepy: broszury nie podają maksymalnej masy holowanej. Na australijskich kartach Iveco wartość z tabliczki zmienia także skrzynia biegów: 16-tonowy ML160E32/P i 18-tonowy ML180E32/P mają na tabliczce masę całkowitą zespołu pojazdów 28 000 kg ze skrzynią ZF8AP i 22 000 kg ze skrzynią Allison 3000.

Rozstawy osi. Wynoszą od 2 790 do 6 570 mm w 17 wartościach; w poszczególnych blokach jest to 3 105–4 815 mm w 75E i 2 790–4 815 mm w 80EL (blok 16 500 kg podaje je w dwóch osobnych wierszach), 2 790–4 815 mm w 80E, 90E i 100E, 2 790–6 570 mm w 110EL i 120EL, 3 105–6 570 mm w modelach od 120E do 160E z dwoma stopniami, 3 690–6 570 mm w 180E i 190EL oraz 3 240–4 150 mm w wersji 4x4. Rozstawy osi wersji CNG wynoszą 3 105–6 570 mm z kabiną z jednym stopniem oraz 3 465 lub 3 690 do 6 570 mm z kabiną z dwoma stopniami.

Wymiary. Niedatowana strona Eurocargo 4x2 IVECO Austria podaje długość całkowitą do 9 800 mm, a dla ciężarówki 7,5 t z rozstawem osi 3 105 mm średnicę zawracania 12,5 m. Żaden inny europejski dokument, który daje się otworzyć, nie podaje długości całkowitej i żaden nie podaje szerokości ani wysokości. Jego australijskie karty podają wymiary całkowite dla poszczególnych wersji: długość całkowita wynosi od 7 717 do 10 147 mm przy czterech rozstawach osi jednego 14-tonowego modelu, a maksymalna szerokość nad błotnikami – od 2 342 mm w ML140 do 2 463 mm w ML150E32D/P z kabiną brygadową, przy 2 411 mm w ML160 i 2 455 mm w ML180. Karty australijskie podają też średnice zawracania między krawężnikami od 15 540 mm do 23 440 mm w zależności od wersji oraz 15 700 i 16 520 mm dla 4x4 ML150E32W.

Zbiorniki

Zbiorniki CNG to sześć 115-litrowych butli na podłużnicach ramy, zapewniających zasięg do 600 km, lub do 900 km z dodatkowymi trzema 140-litrowymi butlami za kabiną (wartość 900 km dotyczy obu zestawów razem, a nie samych trzech tylnych butli). Australijskie karty Iveco dla wersji 4x2 podają 30-litrowy zbiornik AdBlue. Regulamin EKG ONZ nr 110, w tekście opublikowanym przez UE w 2015 r., wymaga, by każda butla CNG homologowana zgodnie z nim miała trwałe oznaczenia obejmujące numer regulaminu i „DO NOT USE AFTER” z miesiącem i rokiem upływu ważności, by data ta „shall not exceed the specified service life”, a także stanowi, że „the maximum service life shall be 20 years”; ten sam tekst wymaga, by każdą butlę poddawać kontroli wzrokowej „at least every 48 months” po jej wprowadzeniu do eksploatacji w pojeździe. Biometan omawia opracowanie o ciężarówkach LNG i bio-LNG, a opłaty drogowe – artykuł o opłatach drogowych i klasach emisji CO2.

Systemy bezpieczeństwa i wspomagania kierowcy

Broszura MY26 wymienia swoje systemy wspomagania kierowcy skrótami, na dwóch stronach otwieranych adnotacją „General Safety Regulations”: AEBS, LDWS, EVSC, REV – wykrywanie przy cofaniu z kamerą i wyświetlaczem centralnym, BSIS, MOIS, ADDW, ISA, ESS, TPMS oraz interfejs blokady alkoholowej. Adaptacyjny tempomat znajduje się w tym samym panelu i jako jedyna pozycja jest oznaczony gwiazdką, którą broszura objaśnia w przypisie: „On request”.

Wyposażenie i opcje

Australijskie karty Iveco podają rozmiary opon 285/70R19.5 w ML140, 305/70R19.5 w ML150 i ML160 oraz 315/80R22.5 w ML180. Broszura MY26 dodaje przystawki odbioru mocy typu sandwich przy skrzyniach automatycznych. Obecne europejskie broszury Iveco opisują umowę serwisową obejmującą wymiany oleju i płynów zgodnie z harmonogramem Maintenance Plan Iveco, nie podając okresu; materiały prasowe Euro VI z 2013 r. i ich karta silników podają jeden okres wymiany oleju, 80 000 km, dla obu rodzin silników. Australijskie karty Iveco dla wersji 4x2 ustalają natomiast okres wymiany oleju silnikowego zależnie od rodzaju eksploatacji: 80 000 km/18 miesięcy w transporcie dalekobieżnym, 60 000 km/18 miesięcy na krótkich i średnich dystansach oraz 40 000 km/12 miesięcy w ciężkiej eksploatacji, głównie w obszarach miejskich lub w terenie, ustalone, jak podają karty, „on normal operating conditions”, z zastrzeżeniem, że można je skrócić „when operating under severe conditions”.

Broszura MY26 wymienia moduł łączności jako wyposażenie standardowe, dający „the full control of your vehicle performance and state of health”, i opisuje pakiet Start Pack Standard w ramach IVECO Services Solutions, który „includes IVECO ON Access customer portal, Uptime Monitoring & Management and the Easy Cargo App.” Jako element opcjonalny wymienia też IVECO Driver Pal, asystenta głosowego, który według niej powstał „with Alexa technology”. Ta sama broszura opisuje Cybershield, nazywany przez nią „a multi level security framework covering Electronic Control Units, internal vehicle ECU to ECU communications and all external interfaces”, dotyczący cyberbezpieczeństwa pojazdu.

Uwagi do źródeł

Stopnie mocy silników wysokoprężnych według tabeli silników wydrukowanej identycznie w broszurach: brytyjskiej 05/25, głównej 05/24 i MY26 07/26. Tector 5, czterocylindrowy rzędowy, 4,5 litra: 118 kW (160 KM) przy 2 200 obr./min i 680 Nm od 1 100 do 1 600 obr./min; 137 kW (190 KM) przy 2 200 obr./min i 700 Nm od 1 100 do 1 600 obr./min; 152 kW (210 KM) przy 2 500 obr./min i 750 Nm od 1 400 do 1 800 obr./min. Tector 7, sześciocylindrowy rzędowy, 6,7 litra: 162 kW (220 KM) i 800 Nm od 1 250 do 1 900 obr./min; 185 kW (250 KM) i 850 Nm od 1 250 do 2 050 obr./min; 206 kW (281 KM) i 1 000 Nm od 1 250 do 1 950 obr./min; 235 kW (320 KM) i 1 100 Nm od 1 250 do 1 900 obr./min, wszystkie cztery przy 2 500 obr./min. Broszury podsumowują to jako siedem poziomów mocy od 160 do 320 KM. Trzy dokumenty różnią się co do jednego z siedmiu: broszury europejskie określają 206 kW jako 281 KM, własna karta specyfikacji silników IVECO te same 206 kW jako 280 HP, a karty australijskie podają 207 kW (280 KM). Gaz ziemny. Silnik CNG o pojemności 6,7 litra w wersjach 220, 250 i 280 KM z momentem 800, 850 i 1 000 Nm; w żadnym dokumencie, który to zestawienie mogło przeczytać, nie podano dla niego wartości w kilowatach. Jego drabina jest węższa niż wysokoprężna: 110EL o masie 11 000 kg i 120EL o masie 12 000 kg z kabiną z jednym stopniem wejściowym, GCW 19 000 kg, tylko 220 i 250 KM; 120E, 140E, 150E, 160E, 180E i 190EL z kabiną z dwoma stopniami przy GCW 26 000 kg, przy czym 180E i 190EL są ograniczone do 250 i 280 KM. Zbiorniki to 6 x 115 litrów na podłużnicach ramy, zapewniające zasięg do 600 km, lub do 900 km z dodatkowymi 3 x 140 litrów za kabiną. Broszury IVECO podają, że dzięki odstępstwu UE pojazdy CNG o masie 18 t mogą mieć dodatkową masę rekompensującą wzrost masy własnej, a dla pojazdów poniżej 18 t dostępna jest jako rekompensata opcjonalnie wyższa GVW na tabliczce znamionowej; nie podają ani wartości, ani aktu prawnego. Wydania brytyjskie i główne dodają, że pojazd gazowy ma certyfikat PIEK Quiet Truck Test przy poziomie poniżej 72 dB; wydanie MY26 nie zawiera tego zdania. Drabina modeli, 4x2 z silnikiem wysokoprężnym, kabina z jednym stopniem wejściowym: 75E o masie 7 500 kg i 80EL o masie 8 000 kg przy maksymalnej GCW 16 500 kg, z silnikiem Tector 5 o mocy 160, 190 i 210 KM; 80E o masie 8 000 kg, 90E o masie 9 000 kg i 100E o masie 10 000 kg przy GCW 18 000 kg, z silnikiem Tector 5 o mocy 190 i 210 KM lub Tector 7 o mocy 220 KM; 110EL o masie 11 000 kg i 120EL o masie 12 000 kg przy tych samych 18 000 kg, z silnikiem Tector 5 o mocy 190 i 210 KM lub Tector 7 o mocy 220 i 250 KM. Kolumna silników w tej tabeli to jedna scalona komórka na każdy blok GCW, wyśrodkowana w pionie względem modeli obok, więc silnik sześciocylindrowy dotyczy każdego modelu w swoim bloku, a nie tylko wiersza, na którego wysokości akurat znajduje się jego linia. Kabina z dwoma stopniami wejściowymi: 120E o masie 12 000 kg i 140E o masie 14 000 kg przy 26 000 kg; 150E o masie 15 000 kg, 160E o masie 16 000 kg, 180E o masie 18 000 kg i 190EL o masie 19 000 kg przy 35 000 kg, w kolumnie GCW, którą broszury opatrują nagłówkiem „up to”. Ta drabina dotyczy wyłącznie wersji wysokoprężnych. Te same kody modeli w wersji CNG wyglądają w tych samych broszurach inaczej: każdy model gazowy z dwoma stopniami wejściowymi, od 120E do 190EL, ma maksymalną GCW 26 000 kg, mniej niż wersja wysokoprężna od 150E wzwyż, a 110EL i 120EL z jednym stopniem – 19 000 kg, więcej niż 18 000 kg wersji wysokoprężnej, więc wartość 35 t w wierszu „Maks. masa zespołu pojazdów” w tabeli powyżej dotyczy wersji wysokoprężnej. Terenowa wersja 4x4: 110E o masie 11 500 kg i 120E o masie 12 000 kg przy GCW 21 000 kg, 150E o masie 15 000 kg przy 24 000 kg, z silnikiem Tector 7 o mocy 250, 280 i 320 KM oraz 6-biegową skrzynią manualną lub 8-biegową ZF. Rozstawy osi wynoszą od 2 790 do 6 570 mm w 17 wartościach; w poszczególnych blokach jest to 3 105 - 4 815 mm w 75E i 2 790 - 4 815 mm w 80EL, które blok 16 500 kg podaje w dwóch osobnych wierszach; 2 790 - 4 815 mm w 80E, 90E i 100E; 2 790 - 6 570 mm w 110EL i 120EL, 3 105 - 6 570 mm w modelach od 120E do 160E z dwoma stopniami, 3 690 - 6 570 mm w 180E i 190EL oraz 3 240 - 4 150 mm w wersji 4x4. Rozstawy osi wersji CNG wynoszą 3 105 - 6 570 mm z kabiną z jednym stopniem oraz 3 465 lub 3 690 do 6 570 mm z kabiną z dwoma stopniami. IVECO podsumowuje gamę jako 11 wartości GVW, 17 rozstawów osi, 7 mocy silników, 2 rodzaje paliwa, 4 rodzaje skrzyń biegów, 4 rodzaje zawieszenia i 4 rodzaje kabin, co daje ponad 11 000 kombinacji pojazdu. Wspomaganie kierowcy w MY26, wymienione skrótami na stronach 6 i 7 tego wydania: LDWS, EVSC, AEBS, REV – wykrywanie przy cofaniu z kamerą i wyświetlaczem centralnym, interfejs blokady alkoholowej, ADDW, ISA, BSIS, TPMS, ESS i MOIS, pod adnotacją „General Safety Regulations”. Adaptive Cruise Control jest wydrukowany w tym samym panelu, ale nosi jedyną gwiazdkę, z przypisem „*On request.”. Kabiny mają oznaczenia MLC – dzienna z niskim dachem, MLL – sypialna z niskim i wysokim dachem oraz MLD – brygadowa, każda oferowana z jednym lub dwoma stopniami wejściowymi; to liczba stopni, a nie kabina, dzieli tabelę modeli. Zawieszenia to resory paraboliczne lub wzmocnione paraboliczne, resory półeliptyczne oraz zawieszenie pneumatyczne tylko na tylnej osi lub na obu osiach, sterowane przez ECAS. Wydanie MY26 dodaje przygotowanie do montażu trzeciej osi w modelach 16- i 18-tonowych, integrowanej podczas przebudowy i zarządzanej jak w fabrycznym pojeździe 6x2, oraz przystawki odbioru mocy typu sandwich przy skrzyniach automatycznych. Osprzęt silników według karty IVECO ENGINE TECHNICAL SPECIFICATIONS, czyli stron 14 i 15 materiałów prasowych Euro VI z 28 listopada 2013 r., wydanych ponownie jako osobny PDF: średnica cylindra 104 mm i skok tłoka 132 mm w obu rodzinach, 4 zawory na cylinder, OHV, Common Rail 1 600 bar, turbodoładowanie typu wastegate, masa na sucho wydrukowana jako 400 dla Tector 5 i 530 dla Tector 7 bez jednostki, EGR „None” oraz układ oczyszczania spalin podany jako HI-eSCR (DOC + pDPF + SCR + CUC), z wymianą oleju co 80 000 km i obsługą DPF przy 300 000 km. Karta ta zawiera dane z 2013 r., a jej tabela silników różni się od obecnych broszur: podaje dla wszystkich trzech stopni Tector 5 prędkość 2 500 obr./min i momenty 580, 680 i 750 Nm, podczas gdy broszury podają 680, 700 i 750 Nm, a blok Tector 5 opatruje nagłówkiem „Max. power (HP): 206 @ 2,500 rpm”, choć niżej w tabeli podaje 152 kW (210 HP). Wykorzystano ją tu wyłącznie w odniesieniu do średnicy cylindra, skoku tłoka, ciśnienia wtrysku, masy na sucho i układu oczyszczania spalin, a opis układu oczyszczania spalin to dokumentacja z 2013 r., a nie aktualna deklaracja: żadna z trzech obecnych broszur w ogóle nie zawiera słów SCR, EGR, DPF, AdBlue ani particulate, a komunikat IVECO Trucks Australia z 2025 r. zapisuje nazwę układu jako HI-SCR. Materiały prasowe z 2013 r. podają na stronie 5, że „The Euro VI’s 4 cylinder 210 HP Tector 5 engine replaces the 6 cylinder 220 HP Tector 6 on the Euro V, guaranteeing lower fuel consumption whilst maintaining high performance”, a na stronie 2 określają efekt tej zamiany jako zmniejszenie zużycia paliwa odpowiadające 4,5% we wszystkich zastosowaniach. Ich zdanie o ładowności to odrębna, bardziej ogólna deklaracja, niezwiązana z tą zamianą: o silniku FPT i układzie oczyszczania spalin napisano, że są „even lighter compared to those of the engines produced by the main competitors, ensuring a greater vehicle payload compared to the market average.” Podają też, że HI-eSCR zmniejsza emisję NOx o ponad 95% bez recyrkulacji spalin i bez aktywnie regenerowanego filtra cząstek stałych, że TÜV poświadczył dla tego układu zmniejszenie zużycia paliwa o 2,33% oraz że hamowanie silnikiem osiąga maksymalnie 100 w Tector 5 i 150 w Tector 7 – dokument drukuje jednostkę jako „kwh”, czyli jednostkę energii, dlatego nie przypisujemy mu żadnej wartości mocy hamowania. Te same materiały podają ofertę skrzyń biegów z 2013 r.: sześć manualnych skrzyń ZF z 5, 6 i 9 biegami, cztery zautomatyzowane skrzynie ZF Eurotronic z 6 i 12 biegami oraz trzy automatyczne skrzynie Allison z 5 biegami, a także zakres długości zabudowy od 4 265 do 10 175 mm przy kącie skrętu 52 stopni; obecne broszury oferują 6- i 9-biegowe skrzynie manualne, 8-biegową skrzynię automatyczną ZF i 6-biegową skrzynię automatyczną Allison i w ogóle nie wymieniają skrzyni zautomatyzowanej. Żaden dokument IVECO, który daje się otworzyć, nie opisuje budowy żadnej ze skrzyń automatycznych. Słowo converter w ogóle nie występuje w trzech broszurach; w kartach australijskich pojawia się tylko jako „24V Negative To Earth 24V-12V Converter In Cab”, czyli przetwornica elektryczna, a w materiałach prasowych z 2013 r. – tylko w odniesieniu do skrzyni Allison, jako „The Allison automated transmissions with torque converter are available for the entire 4x2 range and offer maximum comfort on urban missions, where an average of 1,200 gear changes are made per day”. Przekładnię hydrokinetyczną odnotowano więc tu dla skrzyni Allison z 2013 r. i dla niczego więcej; wydrukowane tabele przełożeń nie są na nią dowodem, ponieważ zautomatyzowana skrzynia manualna również ma tabelę przełożeń. Komunikat z 15 listopada 2023 r. podaje gamę 7,5-19 ton i rozstawy osi od 2 790 mm do 6 570 mm, informuje, że 8-biegowa skrzynia automatyczna ZF8-HP ma stać się wyborem domyślnym, zapewniając zmniejszenie zużycia paliwa do 5%, oraz podaje do 1 100 l pojemności butli gazowych. Dane australijskie, które tworzą odrębną drabinę i nie są europejskie: karty specyfikacji IVECO Trucks Australia z datą 01/26 podają dla ML140E28/P GVM 14 000 kg i GCM 17 500 kg (22 000 kg z pakietem Tipper Pack) przy 207 kW (280 KM) i 1 000 Nm; dla ML150E32D/P 15 000 i do 28 000 kg; dla ML160E32/P 16 000 i do 28 000 kg; dla ML180E32/P 18 000 kg z GCM 28 000 kg ze skrzynią ZF8AP, ale 22 000 kg ze skrzynią Allison 3000; oraz dla 4x4 ML150E32W 15 000 i 19 000 kg z 6-biegową skrzynią manualną. Karta ML150E32D/P z kabiną brygadową w tym samym PDF ma datę 08/25, a nie 01/26, i podaje maksymalną szerokość nad błotnikami 2 463 mm wobec 2 342 mm w ML140, 2 411 mm w ML160 i 2 455 mm w ML180. Karty te podają przełożenia ośmiobiegowej skrzyni ZF8AP: 4,890; 3,123; 2,033; 1,639; 1,254; 1,000; 0,840 i 0,639 oraz 4,250 dla biegu wstecznego, przełożenia skrzyni Allison 3000: 3,49; 1,86; 1,41; 1,00; 0,75 i 0,65 oraz 5,03 dla biegu wstecznego, a także przełożenia tylnej osi zmieniające się z modelem: 3,9 ze skrzynią ZF i 3,73 ze skrzynią Allison w ML140, 4,13 i 3,40 w ML150 i ML160, 5,29 i 4,63 w ML180 oraz 5,72 w wersji 4x4. Podają również wentylowane hamulce tarczowe 377 x 45 mm w ML140, ML150 z kabiną brygadową i ML160 oraz 432 x 45 mm w ML180, wobec hamulców bębnowych w wersji 4x4, hamulec wydechowy z osuszaczem powietrza i chłodzoną cieczą sprężarkę 360 cm³, zbiornik AdBlue 30 l, opony 285/70R19.5 w ML140, 305/70R19.5 w ML150 i ML160 oraz 315/80R22.5 w ML180, średnice zawracania między krawężnikami od 15 540 do 19 260 mm w ML140 i od 20 510 do 23 440 mm w ML180, a w kartach dla wersji 4x2 okresy wymiany oleju silnikowego 80 000 km/18 miesięcy w transporcie dalekobieżnym, 60 000 km/18 miesięcy na krótkich i średnich dystansach oraz 40 000 km/12 miesięcy w ciężkiej eksploatacji, głównie w obszarach miejskich lub w terenie, które karty opierają „on normal operating conditions” i które według nich „may be reduced when operating under severe conditions”. Historia: IVECO dwukrotnie datuje na piśmie premierę na 1991 r., w materiałach prasowych z 28 listopada 2013 r. i w komunikacie z 2021 r. z okazji 600 000. egzemplarza Eurocargo zbudowanego w Brescii, który nazywa go też zaprojektowanym przez Bertone. Własna lista kamieni milowych w materiałach z 2013 r. obejmuje: 1991 – premiera EuroCargo, 1992 – International Truck of the Year, 1997 – MY 97, 1999 – gama EL do dystrybucji miejskiej, 2001 – Eurocargo Tector, 2003 – MY 2003, 2006 – modele Euro 4 i Euro 5, 2008 – nowy Eurocargo i 2013 – pojazd Euro VI; w części opisowej materiały te datują silnik Tector na 2000 r., podczas gdy ich własna tabela podaje 2001 r. Zatrudnienie w zakładzie w Brescii podano jako około 2 300 osób w 2013 r. i około 1 600 w 2021 r. Australijska karta specyfikacji IVECO dla 4x4 ML150 (wydanie 01/26) podaje dla ML150E32W średnice zawracania między krawężnikami 15 700 i 16 520 mm, mieszczące się w zakresie 15 540-23 440 mm, który karty dla wersji 4x2 podają dla różnych wersji.