Peterbilt 579

579 to szosowy ciągnik siodłowy Peterbilta, który Peterbilt wymienia jako ciężarówkę klasy 8 i nazywa swoim „on-highway flagship”; amerykańskie klasy masy pojazdów wyjaśnia tekst o GVWR, GCWR i GAWR. Peterbilt, spółka z grupy PACCAR, nazywa ten pojazd Model 579 i datuje go na 2012 r.; obecną wersję zaprezentowano 3 lutego 2021 r. jako „new Model 579”. Bateryjny elektryczny 579EV został wprowadzony w 2020 r., a 28 kwietnia 2025 r. Peterbilt wprowadził 579EV nowej generacji.

Przegląd i generacje

Firmowa oś czasu Peterbilta wymienia „2012: Model 579 Hits the Highway”, opisując 579 jako „Class of the Highway Market”, oraz „2018: The Model 579 Gets Ultra Comfy with UltraLoft”, czyli nową kabinę sypialną z wysokim dachem. Podręcznik Heavy Duty Body Builder Manual Peterbilta z maja 2017 r. przedstawiał na rysunkach ówczesny 579 w dwóch wersjach, 579-123 i 579-117, o wymiarach od zderzaka do tylnej ściany kabiny 123,5 i 117,6 cala, i wymieniał dla niego kabiny sypialne 44-, 58-, 72- i 80-calowe.

Peterbilt wprowadził obecną wersję trzema komunikatami z 3 lutego 2021 r. Opisuje ją jako „thoroughly redesigned” i „this major evolution of the Model 579”, z nową opadającą maską, zoptymalizowanymi elementami aerodynamicznymi, silnikami PACCAR MX-13 i MX-11 z 2021 r. i skrzynią biegów PACCAR, kabiną i częścią sypialną, które według Peterbilta są o 10 proc. cichsze, 15-calowym wyświetlaczem cyfrowym oraz systemami wspomagania kierowcy, w tym łagodzeniem skutków kolizji, ostrzeganiem przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu i nowym asystentem utrzymania pasa ruchu. Peterbilt podaje, że przy projekcie współpracował z ponad 50 klientami, że egzemplarze walidacyjne przejechały 1,5 miliona mil w rzeczywistych warunkach oraz że na ocenę projektu nadwozia poświęcono ponad 1 000 godzin analiz obliczeniowej mechaniki płynów i ponad 7,8 miliona godzin pracy procesorów; badaniom tym przypisuje poprawę efektywności paliwowej o 7 proc. Od tego dnia ciężarówkę można było zamawiać z kabiną dzienną, ze zintegrowaną 80-calową kabiną sypialną UltraLoft i z kabinami sypialnymi innych rozmiarów. Komunikat Peterbilta z 7 czerwca 2021 r. informuje o dostawie pierwszego seryjnego nowego Modelu 579 firmie Smith Transport z Roaring Spring w Pensylwanii i podaje, że ciężarówka była wówczas w pełnej produkcji; ten sam komunikat datuje wprowadzenie UltraLoft na 2018 r.

Obecna strona Peterbilta poświęcona 579 wymienia ciężarówkę jako pojazd klasy 8 do transportu szosowego, z mocą do 605 hp i momentem obrotowym do 2 050 lb-ft, osiami przednimi od 12 000 do 14 600 funtów, osiami tylnymi i zawieszeniami od 21 000 do 46 000 funtów z dostępnymi osiami podnoszonymi oraz kabinami sypialnymi od 44 do 80 cali. Peterbilt podaje, że 750 000. ciężarówka zmontowana w jego zakładzie w Denton w Teksasie była Modelem 579 i została przekazana firmie TMC Transportation 14 listopada 2023 r. Według FAQ Peterbilta jego ciężarówki powstają głównie w Denton na rynek amerykański, produkcja w Kanadzie jest skupiona w Sainte-Thérèse w Quebecu, a zakład w Mexicali w Meksyku „also contributes to manufacturing”; komunikat Peterbilta z 16 kwietnia 2026 r. podaje, że zakład w Quebecu buduje ciężarówki wyłącznie na rynek kanadyjski. W komunikacie z 5 stycznia 2022 r. Peterbilt zapowiedział, że pokaże na targach CES pierwszy Model 579 wyposażony w Aurora Driver, który opisuje jako „a Level 4 advanced autonomous system”, oraz że Aurora włączyła nowy Model 579 do swojej floty testowej pojazdów ciężkich.

Kabina

Komunikat premierowy Peterbilta wymienia przeprojektowaną, wzmocnioną maskę Metton, węższą i bardziej odporną na uszkodzenia, aerodynamiczną ozdobę „bird” (ptak), błyszczącą atrapę chłodnicy ze stali nierdzewnej, reflektory halogenowe lub opcjonalne reflektory LED, nowy trzyczęściowy zderzak, w który wkomponowano osłonę przedniego radaru i większy spojler dolny, zmienione lusterka, owiewki, osłony boczne i osłony szczelin oraz zmieniony deflektor słupka A, który kieruje powietrze wokół szyby przedniej. Obecna strona 579 oferuje dwie maski Metton o wymiarach od zderzaka do tylnej ściany kabiny 118 i 124 cale; zderzaki barwione w masie, formowane i lakierowane, ze stali chromowanej lub ze stali lakierowanej; reflektory LED z wbudowanym podgrzewaniem; opcjonalny system oświetlenia LED łączący światła przeciwmgłowe, dodatkowe światła drogowe i światła doświetlające zakręty; lusterka standard aero lub advanced aero; odchylane osłony ramy, które otwiera się bez narzędzi; oraz dwa pakiety aerodynamiczne. EPIQ obejmuje spojler dolny zderzaka, uszczelnienia między zderzakiem a maską, osłony nadkoli, owiewki słupków A, osłony ramy, osłony pod kabiną, fartuchy pod osłonami, przedłużenia oraz gumowe poszerzenia błotników; EPIQ MAX dodaje lusterka advanced aero, osłony tylnego tandemu i kołpaki. Broszura z 2021 r. podaje, że reflektory LED zużywają o połowę mniej energii niż halogenowe i mają elementy grzejne na podczerwień do odmrażania kloszy, a dodatkowe światło drogowe podwaja strumień świetlny świateł drogowych.

Podręcznik podaje wysokości od dolnej krawędzi podłużnicy ramy: 83,7 cala do górnej powierzchni standardowego dachu kabiny 579; aby otrzymać całkowitą wysokość kabiny, dodaje połowę sumy wysokości ramy z przodu i z tyłu oraz wymiarów opon. Strona 579 wymienia kabiny sypialne 44-, 58- i 72-calowe, 80-calową kabinę sypialną „Discrete” oraz 80-calową UltraLoft. Tabela kabin sypialnych w podręczniku, podana łącznie dla 579 i 567, obejmuje oddzielne kabiny sypialne („discrete/detachable”):

UltraLoft to zintegrowana 80-calowa kabina sypialna o wysokości wnętrza 8 stóp i przestrzeni schowkowej 70 stóp sześciennych. Peterbilt podaje, że ma ona największe materace w branży i mieści telewizor o przekątnej do 32 cali oraz kuchenkę mikrofalową o pojemności 1,1 stopy sześciennej; w wersji z dwiema leżankami drabinka składa się, gdy nie jest używana. Peterbilt wymienia w części sypialnej wyciszenie, niezależny układ HVAC z osobnym sterowaniem, opcjonalne ogrzewanie postojowe zasilane paliwem i kilka rozwiązań umożliwiających postój bez pracy silnika na biegu jałowym. Czym ogólnie różnią się kabiny sypialne i dzienne, omawia tekst o kabinach ciężarówek.

We wnętrzu strona 579 wymienia trzy poziomy wykończenia: Prestige i Premier w kolorystyce Sterling Gray oraz Platinum w kolorystyce Sterling Gray lub Saddle Tan, z ciemnymi górnymi częściami deski rozdzielczej i boczków drzwi; 15-calowy wyświetlacz cyfrowy; do dwóch gniazd USB i dwa gniazda 12 V; dwa stałe uchwyty na kubki; schowki w panelu B lub C; podłogę wyłożoną wykładziną lub gumą; a także fotele kierowcy Peterbilt LX, ST i HP, fotel pasażera Peterbilt ST, fotele Sears Atlas, dwuosobowe siedzenie pasażera i fotel kierowcy RollTek. Na kierownicy znajdują się przyciski sterowania audio, telefonem i tempomatem, a wśród zmian w silniku, które według Peterbilta poprawiają komfort jazdy, wymienia on wentylator zamontowany na wale korbowym, filtr powietrza montowany na silniku i akustycznie dostrojone poduszki silnika. Komunikat Peterbilta z 3 lutego 2021 r. opisuje trzy widoki wyświetlacza: widok zminimalizowany z samym prędkościomierzem i obrotomierzem, widok podstawowy z ciśnieniem powietrza i oleju, poziomami paliwa i DEF oraz temperaturą wody, a także widok rozszerzony z największą liczbą wskaźników, wybieranych spośród ponad 30 źródeł informacji; przed wyjazdem wyświetlacz może przeprowadzić kontrolę 13 układów. Od września 2024 r. Peterbilt oferował nowe centrum informacyjno-rozrywkowe, opcjonalne we wszystkich swoich modelach z maską silnika, z przewodową i bezprzewodową obsługą Apple CarPlay, bezprzewodową łącznością z urządzeniami z systemem Android, radiem AM/FM/Weather/SXM, obsługą czterech analogowych kamer HD z podglądem na podzielonym ekranie, nawigacją przeznaczoną dla ciężarówek z bezpłatną aktualizacją map przez trzy lata oraz językami angielskim, hiszpańskim i francuskim. Broszura podaje, że system zdalnej diagnostyki SmartLINQ jest standardem w każdym nowym Modelu 579 i monitoruje ponad 900 parametrów silnika i układów emisji.

Silniki

Strona 579 wymienia sześć silników, wszystkie rzędowe sześciocylindrowe:

Karta danych PACCAR z 2024 r. podaje dla MX-13 średnicę cylindra 130 mm i skok tłoka 162 mm, pojemność skokową 12,9 litra, masę na sucho 2 500 funtów, pojemność układu olejowego 42 kwarty amerykańskie, obroty ograniczone regulatorem do 2 100 obr./min, certyfikację EPA 2024 i maksymalną masę eksploatacyjną 140 000 funtów oraz okresy między wymianami oleju do 75 000 mil; PACCAR deklaruje do 450 funtów mniejszą masę niż w silnikach 15-litrowych. Broszura Peterbilta z 2021 r. podaje dla MX-13 skok 160 mm i obroty ograniczone regulatorem do 2 200 obr./min oraz projektową trwałość B10 wynoszącą 1,0 miliona mil. MX-11 to rzędowy sześciocylindrowy silnik o pojemności 10,8 litra, średnicy cylindra 123 mm i skoku 152 mm, o masie na sucho 2 200 funtów, z 39 kwartami amerykańskimi oleju i obrotami ograniczonymi regulatorem do 2 100 obr./min według karty danych PACCAR z 2024 r. (2 200 obr./min w broszurze), w wersjach 355 hp i 1 250 lb-ft, 375 hp i 1 350, 400 hp i 1 450, 415 hp i 1 550, 430 hp i 1 650 (lub 1 450 / 1 650 jako wersja multi-torque) oraz 445 hp i 1 700 lb-ft, wszystkie przy 900 obr./min, przy maksymalnej masie eksploatacyjnej 110 000 funtów; PACCAR podaje, że waży on o 300 funtów mniej niż silnik 13-litrowy. Oś czasu Peterbilta datuje MX-13 na 2010 r., a MX-11 na 2015 r. Żaden z przejrzanych dokumentów Peterbilta ani PACCAR nie podaje dla tych silników wartości w kilowatach ani w niutonometrach. Te same silniki PACCAR opisuje strona Kenworth T680. Komunikat PACCAR z 7 lipca 2026 r. podaje, że ciężarówki Peterbilt z silnikami MX-11 i MX-13 otrzymują zaktualizowane oprogramowanie dotyczące wymuszania związanego z płynem DEF (diesel exhaust fluid): ograniczenie prędkości w końcowym stopniu wymuszania rośnie z 5 do 25 mph, a czas do jego osiągnięcia w przypadku problemów związanych z podzespołami lub jakością płynu wydłuża się z 4 do 160 godzin; ciężarówki wyprodukowane po 20 lipca 2026 r. mają to oprogramowanie instalowane fabrycznie. Jak działają SCR i DEF, wyjaśnia tekst o AdBlue i układzie SCR.

4 czerwca 2024 r. Peterbilt udostępnił w modelach 579, 567 i 589 wersję MX-13 o niskiej emisji NOx, spełniającą Omnibus Regulation California Air Resources Board (CARB). Peterbilt opisuje większy układ oczyszczania spalin w kompaktowym podwójnym zespole, generator 48 V w obudowie koła zamachowego i elektryczny podgrzewacz na wlocie, większy mieszalnik i dłuższy katalizator SCR oraz dwie wersje mocy: 510 hp i 1 850 lb-ft oraz 455 hp i 1 650 lb-ft „between 900 and 1,325 RPM”. Karta danych PACCAR CARB 2024 dodaje masę na sucho 3 100 funtów, masę układu oczyszczania spalin 412 funtów, obroty ograniczone regulatorem do 2 200 obr./min i maksymalną dopuszczalną masę całkowitą (GVWR) 140 000 funtów oraz zaznacza, że silnik, układ oczyszczania spalin i podzespoły towarzyszące ważą o 1 100 funtów więcej niż w wersji EPA 2024.

W zakresie gazu ziemnego Peterbilt udostępnił 26 marca 2024 r. silnik Cummins X15N w modelach 579, 567 i 520, z produkcją zamówień zaplanowaną na trzeci kwartał 2024 r., o mocy do 500 hp i momencie obrotowym do 1 850 lb-ft; według Peterbilta silnik zaprojektowano tak, by spełniał przepisy EPA i CARB z lat 2024 i 2027. Komunikat Peterbilta na targi ACT Expo w maju 2024 r. wymienia wśród eksponatów 579 UltraLoft z X15N, a jego komunikat na targi Truck World w Mississaudze w kwietniu 2026 r. wymienia „Model 579 CNG” z X15N na potrzeby pokazu Ride & Drive.

Skrzynia biegów

Strona 579 wymienia sześć rodzin skrzyń biegów: zautomatyzowaną 12-biegową PACCAR TX-12 („On-Highway Fuel Efficiency”), zautomatyzowaną 18-biegową PACCAR TX-18 („Vocational, Heavy Haul, High Performance”), zautomatyzowane skrzynie Endurant HD 12-biegową i Endurant XD 18-biegową, manualne skrzynie Eaton FR i RT 9-, 10-, 11-, 13-, 15- lub 18-biegowe oraz zautomatyzowane skrzynie Eaton UltraShift Plus 10-, 11-, 13- lub 18-biegowe. Oś czasu Peterbilta datuje „the PACCAR 12-speed automatic transmission” na 2017 r. Karta danych PACCAR z 2025 r. podaje dla TX-12 12 biegów do przodu i 2 wsteczne, dopuszczalny moment obrotowy 1 850 lb-ft, dolną granicę prędkości obrotowej podczas jazdy ze stałą prędkością 1 100 obr./min, 16 pint oleju przy okresie między wymianami oleju 750 000 mil, masę układu 657 funtów, maksymalną masę eksploatacyjną 110 000 funtów oraz dolną 8-śrubową przystawkę odbioru mocy o mocy 95 hp.

15 lutego 2022 r. Peterbilt dodał skrzynie PACCAR TX-18 i TX-18 Pro do oferty modeli 567, 389 i 579 z silnikami MX. Współpracują one wyłącznie z MX-11 i MX-13, przenoszą do 1 850 lb-ft i są przystosowane do maksymalnej masy całkowitej zespołu pojazdów (GCWR) do 140 000 funtów; Peterbilt wymienia odlewaną wysokociśnieniowo aluminiową obudowę, koła zębate o zębach skośnych, sprzęgło do ekstremalnych obciążeń, cztery kalibracje dla określonych zastosowań, dwa otwory przystawek odbioru mocy o łącznej mocy 160 hp, do sześciu konfigurowalnych biegów wstecznych w TX-18 Pro oraz dźwignię zmiany biegów przy kolumnie kierownicy z trybami Drive, Neutral, Reverse i Manual. 14 czerwca 2023 r. Peterbilt dodał Off-Road Calibration jako tryb dodatkowy i wprowadził Rock-Free Mode w standardzie w TX-18 PRO. Karta danych PACCAR z 2025 r. podaje 18 biegów do przodu i od jednego do sześciu wstecznych, maksymalnie 510 hp, 25,4 pinty oleju, masy układu 808 funtów (TX-18) i 813 funtów (TX-18 PRO), przełożenia od 14,32 na pierwszym biegu do 0,7 na osiemnastym przy całkowitej rozpiętości 20,46 oraz okresy międzyobsługowe 500 000 mil lub 5 lat w transporcie szosowym i 250 000 mil lub 3 lata w zastosowaniach specjalistycznych (vocational).

24 marca 2025 r. Peterbilt udostępnił PACCAR TX-12 PRO z silnikiem MX-13 w modelach 579, 567 i 589, do pracy drogowej i terenowej, np. w wywrotkach i cysternach, z obsługą do 1 700 lb-ft przy MX-13. Strona 579 opisuje TX-12 PRO jako zaprojektowaną do silników o momencie obrotowym do 1 000 lb-ft i maksymalnej masy całkowitej zespołu pojazdów (GCWR) 70 000 funtów, z podwójną przystawką odbioru mocy, sprzęgłem do ekstremalnych obciążeń, Rock Free Mode, kalibracją do jazdy w terenie i konfiguracją dodatkową; oba dokumenty podają różne limity momentu obrotowego. Peterbilt i PACCAR nazywają te skrzynie zautomatyzowanymi (automated transmissions); zautomatyzowane skrzynie biegów ogólnie omawia tekst o zautomatyzowanych skrzyniach biegów.

Osie, zawieszenie i hamulce

Strona 579 wymienia osie przednie Dana, Hendrickson i Meritor od 12 000 do 14 600 funtów na resorach Peterbilt Front Air Leaf, Hendrickson Softek lub resorach piórowych o zmiennym przekroju oraz osie tylne PACCAR, Dana i Meritor na zawieszeniach Peterbilt Flex Air, Low Air Leaf, Low-Low Air Leaf, Air Leaf i Air Trac, Hendrickson HMX EX, Neway ADZ lub Reyco. Wśród opcji specyfikacji flotowej dla 579 UltraLoft Peterbilt wymienia układ napędowy PACCAR z silnikiem MX, TX-12 i osią DX-40. Karta danych PACCAR dla DX-40 podaje dla tego tandemu osi dopuszczalny nacisk 40 000 funtów i maksymalną masę całkowitą zespołu pojazdów 80 000 funtów, przełożenia od 2,47 do 3,70 oraz dopuszczalny moment obrotowy 1 650 lb-ft w wersji standardowej (straight) i 1 850 lb-ft w wersji multi-torque; wymienia też konstrukcję z wałem przelotowym przechodzącym przez zębnik, sterowaną przez kierowcę blokadę mechanizmu różnicowego przedniej osi tandemu i do 150 funtów oszczędności masy. Oś czasu Peterbilta datuje tandem osi PACCAR o nośności 40 000 funtów na 2016 r. Do czego służy przełożenie osi, wyjaśnia tekst o przełożeniu mostu napędowego i przekładni głównej. Żaden z przejrzanych dokumentów Peterbilta nie podaje listy formuł kół dla wysokoprężnego 579.

10 grudnia 2025 r. Peterbilt udostępnił w swoich ciężarówkach klasy 8 i średnich elektroniczny hamulec postojowy Bendix Intellipark z funkcją zapobiegania staczaniu się pojazdu, która włącza hamulce postojowe ciężarówki i przyczepy, jeśli kierowca opuści kabinę bez ich zaciągnięcia, z automatycznym zwalnianiem hamulców przyczepy, gdy ciągnik rusza, oraz z funkcją Smart Unpark, która wykorzystuje blokady zależne od położenia drzwi, pasa bezpieczeństwa i ruchu pojazdu. Komunikat Peterbilta z 26 października 2025 r. podawał, że elektroniczny hamulec postojowy w 579 UltraLoft jest dostępny od czwartego kwartału 2025 r.

Zbiorniki paliwa i DEF

Podręcznik Heavy Duty Body Builder Manual, obejmujący łącznie modele 589, 579 i 567, wymienia zbiorniki paliwa 20-, 23- i 26-calowe o pojemności użytkowej od 40 do 150 galonów amerykańskich (od 46 do 163 galonów pojemności całkowitej): zbiorniki 20-calowe do 80 galonów pojemności użytkowej, 23-calowe do 120, a 26-calowe od 50 do 150. Jego zbiorniki DEF mieszczą 10,2; 16,1 lub 20,1 galona, a wersje aerodynamiczne 13,9 lub 17,9 galona. Żaden z przejrzanych dokumentów nie podaje masy własnej ani dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu lub zespołu pojazdów dla wysokoprężnego 579.

Systemy bezpieczeństwa i wspomagania kierowcy

Broszura z 2021 r. opisuje układ kamery i radaru nowego Modelu 579 z ostrzeżeniami o przekroczeniu prędkości, łagodzeniem skutków kolizji, ostrzeganiem przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, hamowaniem przy zjeżdżaniu z drogi (highway departure braking), wykrywaniem obiektów z boku w martwym polu po stronie pasażera oraz asystentem utrzymania pasa ruchu, który wykorzystuje silnik elektryczny zamontowany na kolumnie kierownicy; układ łagodzenia skutków kolizji może zmniejszyć prędkość ciężarówki nawet o 50 mph (80 km/h), a następnie przywrócić ustawioną prędkość. Obecna strona 579 wymienia asystenta utrzymania pasa ruchu, adaptacyjny tempomat, automatyczne hamowanie awaryjne z rozszerzonym łagodzeniem skutków kolizji, ostrzeganie przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu, hamowanie przy zjeżdżaniu z drogi i wykrywanie obiektów z boku, a ponadto wykrywanie pieszych, automatyczne światła drogowe i automatyczne sterowanie wycieraczkami.

12 grudnia 2023 r. Peterbilt ogłosił rozszerzone standardowe funkcje łagodzenia skutków kolizji w 579 z systemem Bendix Fusion, na czele z funkcją Fusion Stop and Auto-Go, która w gęstym ruchu może wyhamować ciężarówkę do zera mph, utrzymuje ją w miejscu po automatycznym hamowaniu, a następnie wraca do wcześniej ustawionej prędkości tempomatu; Peterbilt wymienia też hamowanie przy niezamierzonym zjeżdżaniu z pasa na autostradzie, hamowanie awaryjne na wielu pasach ruchu i hamowanie przed stojącymi pojazdami. 10 marca 2025 r. Peterbilt udostępnił w 579 system Bendix Fusion Stop and Auto-Go Advanced z nową kamerą skierowaną do przodu i zaktualizowanym oprogramowaniem, które dodaje automatyczne hamowanie awaryjne przed pieszymi i High Beam Assist; system jest dostępny z MX-11 lub MX-13 i TX-12 albo z Cummins X15 i 12-biegową skrzynią Eaton Endurant.

Digital Vision System-Mirrors Peterbilta, wprowadzone 25 kwietnia 2024 r. dla 579 i 567, wykorzystują jedną kamerę o wysokim zakresie dynamiki w obudowie lusterka po stronie kierowcy i dwie w obudowie po stronie pasażera, z hydrofobowymi obiektywami; obraz pokazują monitory na słupkach A o przekątnej 12,3 cala (strona kierowcy) i 15 cali (strona pasażera), w układzie tradycyjnym, panoramicznym lub rozszerzonym. System oferuje automatyczne śledzenie naczepy i panoramowanie, noktowizję w podczerwieni i automatyczne odmrażanie kamer poniżej 43°F, a Peterbilt deklaruje „a fuel savings of up to 1.5%” dzięki mniejszym obudowom lusterek.

Bateryjny elektryczny 579EV

Oś czasu Peterbilta wymienia wprowadzenie bateryjnego elektrycznego 579EV w 2020 r. do przewozów na krótkich dystansach i przewozów kontenerowych (drayage) w portach. Komunikaty Peterbilta z 2021 i 2022 r. podają dla niego zasięg do 150 mil i ładowanie w trzy do czterech godzin szybką ładowarką DC. W styczniu 2021 r. Peterbilt poinformował, że 579EV dotarł na szczyt Pikes Peak na wysokości 14 115 stóp drogą o średnim nachyleniu 7 proc. i 156 zakrętach na ostatnich 12,42 mili, doładowując się podczas zjazdu dzięki hamowaniu rekuperacyjnemu. Peterbilt poinformował o zamówieniu pięciu 579EV przez Sunbelt Rentals w lipcu 2021 r., o dostawie dziesięciu 579EV firmie Shippers Transport Express do przewozów kontenerowych w porcie Oakland w sierpniu 2021 r., po których miało nastąpić pięć kolejnych w porcie Long Beach, oraz o dostawie dwóch pojazdów firmie Quantix w sierpniu 2022 r.; 29 maja 2024 r. ogłosił zamówienie 150 Modeli 579EV od Einride, swoje największe dotąd zamówienie na pojazdy elektryczne. Suplement Peterbilta do podręcznika Body Builder Manual dla bateryjnego elektrycznego 579 z września 2022 r. podaje rozstawy osi 190 i 216 cali, przy czym dłuższy jest dostępny z elektryczną przystawką odbioru mocy, i stwierdza, że ciężarówka wykorzystuje architekturę elektryczną sprzed VMUX (pre-VMUX). Instrukcja obsługi 579EV Peterbilta (kwiecień 2025 r.) opisuje osie eAxle, każdą z własnym silnikiem trakcyjnym i falownikiem oraz zintegrowaną 2- lub 3-biegową skrzynią biegów, ładowanie DC z mocą do 150 kW, opcjonalną ładowarkę AC 19,2 kW i złącze ładowania CCS1 po stronie kierowcy; skrócona instrukcja obsługi z września 2023 r. podaje maksymalną moc ładowania pojazdu 150 kW.

28 kwietnia 2025 r. Peterbilt wprowadził 579EV nowej generacji, „building on the diesel-powered Model 579 platform”, do transportu regionalnego i przewozów kontenerowych. Komunikat opisuje układ PACCAR ePowertrain z centralnie zamontowanym zespołem eMotor, mieszczącym dwa silniki elektryczne i zintegrowaną 3-biegową skrzynię biegów, moc do 605 hp i moment obrotowy do 1 850 lb-ft, akumulatory litowo-żelazowo-fosforanowe, trzystopniowe wybierane hamowanie rekuperacyjne oraz obsługę dowolnego rozstawu osi od 190 cali wzwyż i mas całkowitych zespołu pojazdów do 82 000 funtów. Peterbilt wymienia trzy pojemności akumulatorów z maksymalnym zasięgiem 200 mil, ładowanie DC z mocą do 350 kW, które daje 80 proc. naładowania w nieco ponad 90 minut, elektroniczny hamulec postojowy, Bendix Fusion Stop and Auto-Go Advanced w standardzie, atrapę chłodnicy przeznaczoną dla wersji elektrycznej, z rozchylonymi listwami i niebieskimi akcentami, wnętrze Platinum Ionic Gray oraz 13-calowy ekran dotykowy SmartDisplay.

Karta sprzedażowa 579EV Peterbilta z kwietnia 2025 r. wymienia trzy wersje mocy szczytowej, 470, 540 i 605 hp, każdą z momentem 1 850 lb-ft, a na osobnej liście trzy użytkowe pojemności akumulatorów 250, 375 i 500 kWh, a także fabrycznie montowane osie podnoszone. Strona 579EV Peterbilta podaje GCWR 82 000 funtów, oś przednią 14 600 funtów, osie tylne od 38 000 do 46 000 funtów, zasięg od 100 do 200 mil, naładowanie do 80 proc. w około 90 minut oraz przygotowanie do elektrycznych przystawek odbioru mocy 25 i 150 kW; blog Peterbilta z 28 kwietnia 2025 r. podaje dla 579EV i 567EV ładowanie do 80 proc. „in 2 hours or less with all battery capacities” i nazywa oba modele „available today”. Instrukcja obsługi 567EV i 579EV z grudnia 2025 r. podaje, że każdy ciąg akumulatorów wysokonapięciowych składa się z dwóch pakietów akumulatorów i skrzynki przekaźników połączonych szeregowo i dostarcza 650 V przy pojemności 228 Ah i energii nominalnej 141 kWh; różnicę między energią zainstalowaną a użytkową wyjaśnia tekst o pojemności baterii zainstalowanej i użytkowej. Podręcznik Body Builder Manual dla pojazdów bateryjnych elektrycznych z września 2025 r., którego część wymiarowa obejmuje 579EV i 567EV, podaje na swoim rysunku 579-118 wymiar od zderzaka do osi przedniej 49,9 cala. Niżej ta sama strona 579EV wymienia układ napędowy z tandemem osi elektrycznych o łącznej mocy szczytowej 670 hp (500 kW) i ciągłej 536 hp (400 kW), tandemowe osie elektryczne Meritor o nośności 40 000 funtów, całkowitą pojemność 400 kWh przy napięciu 650 V, ładowanie z mocą do 150 kW (trzy godziny przy ładowaniu Level 3) i opcjonalną ładowarkę AC 19,2 kW (18,5 godziny przy ładowaniu Level 2), maskę SMC o wymiarze BBC 117 cali i reflektory ksenonowe HID lub halogenowe; obie części strony opisują różne układy napędowe. Komunikat Peterbilta z 26 października 2025 r. wymienia „Next-Evolution Model 579EV” na jego stoisku na targach ATA w San Diego; żaden z przejrzanych dokumentów nie informuje o dostawie 579EV nowej generacji.

Komunikat Peterbilta na targi ACT Expo z maja 2024 r. wymienia też wśród eksponatów „Toyota fuel cell module for Peterbilt Model 579 HFC” jako rozwiązanie bezemisyjne do transportu regionalnego o wydłużonym zasięgu; żaden z przejrzanych dokumentów nie podaje dla niego danych ani nie informuje o jego produkcji.

Uwagi do źródeł

Silniki, w jednostkach producenta: PACCAR MX-13, 12,9 l, 405–510 hp i 1 550–1 850 lb-ft (EPA 2024 w karcie danych PACCAR); PACCAR MX-11, 10,8 l, 355–445 hp i 1 250–1 700 lb-ft; MX-13 w wersji CARB: 455 hp i 1 650 lb-ft lub 510 hp i 1 850 lb-ft; Cummins X15, 15 l, do 605 hp i 2 050 lb-ft; Cummins X15N na gaz ziemny, 14,5 l, do 500 hp i 1 850 lb-ft; Cummins ISX12N, 11,9 l, do 400 hp; Cummins L9N, 8,9 l, 320 hp. Skrzynie biegów: PACCAR TX-12, 12 biegów do przodu i 2 wsteczne, 1 850 lb-ft; PACCAR TX-18 i TX-18 PRO, 18 biegów do przodu, do 1 850 lb-ft i 140 000 lb GCWR; Endurant HD i XD; manualne Eaton i UltraShift Plus. Oś tylna: tandem PACCAR DX-40, GAWR 40 000 lb, GCW 80 000 lb, przełożenia 2,47–3,70. Nośności osi na stronie Peterbilta: przednia 12 000–14 600 lb, tylna 21 000–46 000 lb. Kabina: maski o wymiarze od zderzaka do tylnej ściany kabiny 124 i 118 cali oraz kabiny sypialne 44-, 58-, 72- i 80-calowe (Body Builder Manual, wrzesień 2025 r.); kabina dzienna i zintegrowana 80-calowa kabina sypialna UltraLoft. Zbiorniki paliwa o pojemności użytkowej od 40 do 150 galonów amerykańskich. Żaden z przejrzanych dokumentów nie podaje masy własnej ani dopuszczalnej masy całkowitej wysokoprężnego 579.