Ford Trucks F-MAX

F-MAX, Ford Trucks’ın uzun yol çekicisi, ve içinde seçilecek bir şey yok. Yerleşik bir Avrupalı üretici üç ya da dört motor ailesini beş dingil düzenine yayarken, F-MAX tek dingil düzeninde tek güç kademesindeki tek bir motor — üç varyantta, ve bu varyantlar çoğunlukla dorsenin nerede oturduğu ve aracın ne kadar yakıt taşıdığı konusunda farklılaşıyor. Araç 2018’de Hannover’deki IAA Commercial Vehicles fuarında tanıtıldı, orada 2019 Yılın Uluslararası Kamyonu ödülünü aldı, ve Türkiye’de üretilip Avrupa pazarlarında satılıyor.

Tek motor, tek güç kademesi ve içindeki iki tuzak

Ford’un veri sayfası, çoğu üreticinin bir tabloya yaydığı bilgiyi tek satıra sığdırıyor: GEN2 Ecotorq Euro 6, 12,7 litre, 510 PS — 375 kW — 1.800 devirde, ve 1.000 ile 1.300 devir arasında 2.600 Nm. İngilizce, Türkçe ve İspanyolca föyler bu rakamları birebir aynı taşıyor. Ford kilovat rakamını kendisi yayımlıyor, dolayısıyla burada hiçbir şey çevrilmemiş, ve 130 mm x 160 mm silindir çapı ile stroku föyde bir dipnot değil, motorun adının bir parçası. Kullanım kılavuzu buna altı silindir, 21 ± 0,5:1 sıkıştırma oranı ve litre başına 205 Nm tork ekliyor.

Ortalıkta dolaşan iki rakam ikinci bir kademe değil. Ford’un kendi GEN2 motor sayfası 450 PS’ten söz ediyor, ama bunu F-MAX’e değil, yol, inşaat ve 4x2 çekici gamlarına bağlıyor. Ford’un kendi kataloğu tek bir motordan 510 PS ve 450 PS ile bahsediyor, ki bu bir sipariş seçeneği değil, Eco+ Mode sürücü ayarı. Yayımlanmış bir güç rakamını okumak önce hangi araca ve hangi belgeye ait olduğunu sormakla başlar. Her F-MAX veri sayfası aynı cevabı veriyor: tek bir kademe.

Emisyon satırında iki güncel Ford belgesi birbiriyle çelişiyor. Üç veri sayfası da Euro 6 diyor ve orada duruyor; İngilizce F-MAX kataloğu Euro 6E standartlarıyla tam uyumu belirtiyor, ve Euro 6E, aşağıdaki kaynak listesinde yer alan, bu araçtan önceki 500 PS’lik kamyon için Ford’un Eylül 2021 tarihli İngilizce ihracat föyünde de basılı. Bir katalogda görülüp güncel hiçbir veri sayfasında görülmeyen bir alt kademe, bu sayfanın kaydettiği bir şey değil, dolayısıyla yukarıdaki alan Euro 6 olarak duruyor. HVO uyumluluğu üç varyantta da standart.

On altı ileri vites, ve en üsttekinin işlevi

Şanzıman Ford’un kendi ürünü: 16 ileri ve 4 geri oranlı, 14,107’den 0,823’e uzanan otomatikleştirilmiş bir Ecotorq 16S 2600 OD. Avrupa’da varsayılan olan on iki vitese karşı on altı vites, bir TraXon ya da bir TipMatic’e alışkın bir sürücünün fark edeceği ilk şey; daha sonuçlu ayrıntı ise sondaki harf. OD, overdrive anlamına geliyor: en üst kademe, direkt dişli bir kutunun 1,00’ine karşı 0,823.

Ford’un kendi belgeleri karşılaştırmayı alışılmadık ölçüde kolaylaştırıyor, çünkü güncel kullanım kılavuzu bu şanzımanın yerini aldığı iki kutu için hâlâ tam oran tablolarını basıyor — 16,688’den 1,000’e inen bir ZF 12 TX 2620, ve 17,03’ten 1,00’e inen bir Ecotorq 16S 2600 DD. İkisi de direkt dişlide noktalanıyor. Yalnızca OD versiyonu güncel araçta bulunuyor, ve ikinci el bir F-MAX üç şanzımandan herhangi birini taşıyabilir.

Aynı seçim nihai tahriki de belirliyor: F-MAX ve F-MAX L’de 2,31, LL’de 2,17, ve çoğu çeki tablası yüksekliğine karşı 2,47 opsiyonel olarak sunuluyor. Ford ardından çoğu üreticinin yapmadığı bir şey yapıyor: her oranı bir arka lastik ölçüsüne ve yüklü ile boş bir kavrama yüksekliğine bağlayan bir tablo, böylece aktarma organı ve dorse geometrisi tek bir sayfada birbirine karşı okunabiliyor.

Üç varyant, ve onları açıklayan bir kavrama yüksekliği

F-MAX, F-MAX L ve F-MAX LL aynı kabini, motoru ve şanzımanı paylaşıyor. L uzun menzil versiyonu: 3.600’e karşı 3.750 mm dingil mesafesi, 5.877’ye karşı 6.162 mm toplam uzunluk, ve büyük tank eşleşmesi. LL alçak olanı, ve tek bir ölçü için var. Çeki tablası, diğer ikisinin 1.100 mm’de oturduğu yerde 980 mm’de oturuyor, bu da 150 mm’lik ünite yerine 128 mm’lik bir kavrama ile sağlanıyor — üçünde de aynı SAF Holland SK-S 36.20. Kavrama yüksekliğini 1.100 mm’den 980 mm’ye düşürmek, daha yüksek hacimli bir dorsenin aynı toplam limit altında kalmasını sağlayan şey, ve bu sitenin elinde dorse yüksekliğinin bir dorse sorunu kadar bir çekici sorunu olduğuna dair en net örnek. Ford bunun bedelini şasi çeliğinde ödüyor — LL’de 10 mm şase demiri, 8 mm’ye karşı — ve parabolik yaprak yay yerine önde havalı süspansiyon ile.

Türkiye iç pazarında aynı üç araç F-MAX, F-MAX Max Range ve F-MAX Midilli adıyla satılıyor, ve isimlerin arkasındaki teknik onlarla birlikte değişiyor: Türkiye baz aracı 7,5 t’lik bir ön dingil, 2,47’lik bir nihai tahrik ve 1.200 mm’lik bir çeki tablası üzerinde 185 mm’lik bir kavrama taşırken, ihracat föyünün baz F-MAX’i 8 t’lik bir dingil, 2,31’lik bir tahrik ve 1.100 mm’lik bir çeki tablası üzerinde 150 mm’lik bir kavrama taşıyor. Üç Türkiye kaleminden ikisi, standart donanım olarak değil ama ihracat föyünde de var: 7,5 t’lik dingil opsiyonlar arasında listeleniyor, ve 2,47’lik tahrik aralarında 1.200 mm’nin de bulunduğu birkaç çeki tablası yüksekliğine karşı sunuluyor. Yalnızca 185 mm’lik kavrama ihracat föyünde hiç yok. Sınırda değişen tek şey isimler değil.

Tanklar da aynı ayrımı izliyor. F-MAX sağda 600 l, solda 450 l’lik bir tank ve 78 l AdBlue taşıyor; LL 510 ve 410 l dizel taşıyor, 55 l’ye karşı. Bu eşleşmelerin ima ettiği AdBlue-dizel oranı iki araçta aynı değil. Üstlerindeki kabin tek bir özellikte: 2,5 m genişliğinde ve 2.350 mm uzunluğunda, havalı süspansiyonlu, ekstra yüksek tavanlı bir yatak kabini, arkasında 3.150 mm kullanılabilir şasi bırakıyor.

Doğrulayamadıklarımız

Ford bir dönüş yarıçapı yayımlıyor — 7.590 mm, ya da L’de 7.810 mm — ve bunun kaldırımdan kaldırıma mı yoksa duvardan duvara mı ölçüldüğünü hiç söylemiyor. Bunu ikiye katlamak, Ford’un yayımlamadığı bir dönüş çapı üretir, dolayısıyla o satır boş, ve rakam yukarıda bir yarıçap olarak duruyor.

Azami römork kombinasyon ağırlığı daha zor olanı. Üç güncel föy de azami araç ağırlığını ve dingil başına ağırlıkları yayımlıyor, kombinasyon rakamını hiç yayımlamıyor. Burada gösterilen 44 ton, GEN2 öncesi 500 PS’lik kamyonu tanımlayan Mart 2024 tarihli Türkiye föyünden geliyor, ve yukarıdaki varyant satırı bunu söylüyor. Ford rakamı basmayı bıraktı, ve bu sayfa onu sessizce taşımıyor.

Boş ağırlık belgeler arasında değişiyor. Temmuz 2026 tarihli İngilizce föy F-MAX için, her zamanki dipnotlu koşullarla birlikte — %90 dolu bir tank, diğer sıvılar, aletler, bir yedek lastik ve 75 kg’lık bir sürücü — 8.413 kg veriyor. Aynı ayın Türkiye föyü, yukarıda tarif edilen farklı donanımlı iç pazar aracı için 8.122 kg veriyor. Ekim 2025 tarihli İspanyolca föy, 5.892 ve 2.420 kg’lık dingil rakamları üzerinden 8.412 kg basıyor, ve bu ikisi 8.312 kg eder — bu toplama bize ait, Ford’a değil, ve Temmuz 2026 revizyonunun dingil rakamları gerçekten toplanıyor.

İki küçük boşluk daha. Ford, GEN2 öncesi 500 PS’lik motor için hiçbir yerde kilovat rakamı vermiyor, dolayısıyla burada PS cinsinden anılıyor ve kendi satırı yok. Ve motorun bir kodu yok: açılan hiçbir belgede bir D2676 ya da bir MX-13’ün F-MAX karşılığı görünmüyor, yalnızca GEN2 Ecotorq Euro 6 130 mm x 160 mm.

Dingiller ve ağırlıklar

Her föyde ve her varyantta tek bir dingil düzeni var, 4x2. Ford’un çekici gamı F-MAX’in yanında başka modeller de listeliyor, ve GEN2 motor sayfası bir 6x4 çekici serisinden söz ediyor; bunlar bir motoru paylaşan farklı araçlar, F-MAX opsiyonları değil.

Azami araç ağırlığı 18.000 kg, opsiyonel olarak 19.000 kg. Ön dingil 8 t olarak belirtiliyor, ya da opsiyonel ve LL’de standart olarak 7,5 t; arka dingil 11,5 t’lik bir XSS-470, opsiyonel 13,5 t’lik bir XSS-510 ile. İlginç satır, Ford’un yan yana bastığı satır: çeki dingilinde 12.000 kg teknik olarak izinli değere karşı 11.500 kg yasal olarak izinli. Bu fark, bir plaka üzerindeki ağırlık rakamının ne anlama geldiğinin bütün argümanı, üreticinin kendisi tarafından yan yana iki sütunda ortaya konmuş.

Frenleme, ölçüm noktasıyla birlikte yayımlanıyor. Motor freni motor seviyesinde azami 320 kW olarak veriliyor; hidrolik retarder, standart değil opsiyonel bir donanım, azami 450 kW ile 160 kW sürekli olarak. Bu iki rakamı bir rakibinkiyle karşılaştırmak, önce her birinin nerede ölçüldüğünü kontrol etmekle başlar.

Bu kamyon kime doğru

F-MAX, bir özelliğin kendisi yerine belirlenmiş olmasını isteyen bir işletmeciye uyuyor. Seçilecek bir motor, şanzıman ya da dingil düzeni yok; geriye kalan varyant, tank eşleşmesi ve kavrama yüksekliği, ve bunlar zevke değil işe göre belirleniyor. Ana hat üzerinde 4x2 çekici işleten bir filo için bu, kısa bir sipariş formu ve kısa bir yedek parça listesi demek.

Tahrikli bir çift dingil, ağır nakliye sınıfı ya da hafif bir bölgesel şasi gerektiren herhangi bir iş için yanlış araç, ve yük kapasitesi gerekçesiyle 9 litrelik bir motor isteyen bir işletmeci için de: Ford burada onu sunmuyor.

Rakipleri karşısında nerede duruyor

Bir TGX, bir S-Way ya da bir Renault T karşısında F-MAX daha dar bir cephede rekabet ediyor. Sürücü destek sistemi listesi uzun: Temmuz 2026 föyü, kalkış bilgilendirmesini, kör nokta bilgilendirmesini, şerit ayrılma uyarısını, lastik basınç izlemeyi, sürücü dikkat izlemeyi, trafik işareti tanımayı ve alkol kilidi ön hazırlığını standart olarak işaretliyor, ve Avrupa mevzuatının bugün yeni bir kamyondan istediği liste, bunların karşısına konacak liste. Kabin de hiçbir şeyden ödün vermediği başka bir nokta — Ford onu 2,5 m tam genişlikte bir kabin olarak tanımlıyor ve daha dar bir alternatif sunmuyor. Sunmadığı şey seçenek, ve zaten bunu denemiyor.

İkinci elde nelere bakılır

Önce hangi şanzımanın takılı olduğunu belirleyin. Ford’un kendi kılavuzundaki oran tabloları nedenini gösteriyor: 0,823 overdrive üst kademeli on altı vitesli bir kutu, direkt dişli on altı vitesli bir kutu ve on iki vitesli bir ZF, sürmek ve vites atmak açısından üç farklı araç, ve yalnızca ilki güncel. Nihai tahriki de aynı nefeste evraktan okuyun, çünkü 2,17 ve 2,47 birbirine zıt gerekçelerle satın alınıyor.

Sonra aracın hangi föye göre üretildiğine bakın. GEN2 öncesi bir F-MAX, farklı bir sıkıştırma oranına ve farklı bir şanzımana sahip 500 PS’lik bir araç; aynı yaştaki bir Türkiye iç pazar aracı ile bir ihracat aracı ön dingil kapasitesi, kavrama yüksekliği ve tank düzeninde farklılaşıyor. Bunların hiçbiri dışarıdan görünmüyor, ve hepsi tescil belgelerinde yazıyor, ki bu da ikinci el bir çekicide yapılan standart kontrollerin ilki.